Rangin
Rangin
Rangin
Rangin

تحت نـظـر حیـدر اخـتر

 

استفاده از مطالب  رنگین با ذکر ماخذ آزاد است

نصیر مهرین

مژدۀ دیگر به

علاقمندان تاریخ

کتاب "چهرۀ پنهان امیر دوست محمد خان در صفحۀ تاریخ"، تألیف مؤرخ سختکوش و پرتلاش، جناب کریم پیکار پامیر ارجمند، انتشار یافته است.

این کتاب را که درواقع گام پیشرونده تر و تکمیلی کتاب "امیران دست نشانده در افغانستان" میتوان ارزیابی نمود، با درمیان نهادن و طرف توجه قرار دادن دوست محمد خان، به نیاز تاریخنگاری دقیقتر ومشخص تر نیز پاسخدۀ در خور اعتنا، محل ستایش و مراجعه است. کاری که مطالعه کننده گان تاریخ و به ویژه آنانی را که میخواهند امیر دوست محمد خان را نه از روی آن تاریخ سرکاری وکسالت آور وجعل آمیز، بلکه بربنیاد مدارک واسناد موثق چنانکه بوده است، بشناسند، کمک شایانی می نماید.

جناب کریم پیکار پامیر در مقدمۀ این کتاب، نخست برداشت های دقیق از آموزش دهی های غلط تاریخ را، با رویکرد انتقادی نشان میدهد. از تدریس آن "تاریخی" می گوید که برای آموزگار و شاگرد، نه سخنی ار تاریخ داشت و نه کمکی برای فهم تاریخ می نمود. این برداشت همراه با دلسوزی برای تاریخ واقعی ونشان دادن نمونه های آن، امروز برای آن انسانهای جوان وپیر که تشنۀ آگاهی از تاریخ واقعی استند، سخنی است دلنشین و گامی است در راستای زدودن جعل وتحریف دیرپای.

مؤرخ گرامی، برای تبیین موضوع، کتاب را طی نه (۹) فصل انسجام بخشیده است.

اینجانب که نظر به پارۀ مشغولیت های دیگر، مطالعۀ کتاب را روز های پسین به پایان رسانیدم و از تۀ دل برای دوست گرامی و این فراووردۀ قلمی- پژوهشی ایشان، تحسین ها فرستاده ام، آرزو دارم هموطنان این کتاب ۱۵۰ صفحه یی را بخوانند و از آن چهرۀ پنهان نگهداشته شدۀ امیر دوست محمد خان آگاهی حاصل نمایند. امیری که نماد دست نشانده گی و ستمگری ها و حیله گری های بسیار بود و پیروان او نیز مصیبت های فزاینده یی را بر مردم افغانستان تحمیل نموده اند.

قلم جناب کریم پیکار پامیر را همواره صفاترو درخشنده تر میخواهم.

 این کتاب از سوی انجمن دانش نشر شده است.

..........................................

محمد حیدر اختر

  یک خادیست جنایتکار و سرخم درشهر هامبورگ

دوستان عزیز، با سقوط رژیم دست نشاندۀ شوروی فروپاشیده، تعداد فراوانی از خادیست ها، شکنجه گران و اعضای باند خلق و پرچم، برخلاف شعارهای سابق شان به کشور های امپریالیستی، به خصوص کشور آلمان، هالند، انگلستان، بلجیم، سویس و . . .  سرازیر و پناهنده شدند. قسمی که بار بار گفته شده است، آن عده از شکنجه گران دستگاهٔ جهنمی خاد برای این که شناخته نشوند نام های فامیلی خود را تغییر داده و هم از انظار مردم خویش را پنهان می کردند. سال هاست از بعضی از دوستان شنیده بودم که یکی از شکنجه گران خادیست ومسوول خاد پنج زمان داکتر نجیب الله در شهر هامبورگ آلمان زنده گی می کند، ولی درطول همین سال ها چنان مخفیانه و دور از چشم مردم گشت و گذار می کرد تا کسی وی را نشناسد. راستش را بگویم من هم اورا درجایی ندیده بودم تصادف به روز جمعه گذشته زمانی که با یکی از دوستان جهت ادای نماز جمعه به ترن های شهری راهی مسجد ابراهیم خلیل الله بودم، یک تن ازدوستانم شخصی را برایم نشان داده گفت که این کثافت را می شناسی؟ گفتم نه خیر نمی شناسم. سرخود را تکان داده گفت این همان جنایت کار معروف و شکنجه گر خاد و رئیس خاد پنج به نام کریم بها می باشد  که تعداد فراوانی از هموطنان مارا شکنجه کرده راهی زندان پلچرخی نموده ویا این که سر به نیست کرده و هیچ کس از وی تاکنون پرسان نکرده وامروز هم در پهلو پهلوی ما قرار گرفته است. زمانی که به چهره کثیف ووحشتناکاش نگاه کردم دیدم سرخود را پایین انداخته قسمی درترن جایی برای نشستن پیدا نموده که باما چشم به چشم نشود. ازهمان لحظه درفکر فرو رفته ام که ایا جای چنین جنایت کاران شهر هامبورگ آلمان و یا بقیه شهر ها وچنین گشت وگذار است، یا دیدن روی محکمه و زندان. اگر اینها چنان ظلم و جنایت نمی کردند، مردم بیچارۀ ما غمهای موجود را نمیدیدند.

....................................

 

پرتو نادری

               بوی خون از دیک مدرن دموکراسی

دوستی با زبان طنز آمیز نوشته است : امی انتخابات یک رقم ده شاخ آهو مالوم میشه !

من درپاسخ نوشتم : پس آهو را باید شکارکرد. انتخابات را از شاخ آهو جدا ساخت، اگر شاخ آهو انتخابات را سوراخ سوراخ نکرده باشد! بازهم انتخابات سوراخ سوراخ خود غنیمت است!

از قدیم گفته اند: در بیابان کفش کهنه نعمت است!

باز می شود پوست آهو را بر کند و با آن فابریکه ی بوت آهو را دوباره به کار انداخت!

شاخ آهو را باید شکست و دوباره صنعت چاقو سازی چاریکار را راه اندازی کرد!

با خود گفتم هرکس که انتخابات را سر شاخ آهو کرده حکیم بزرگی بوده است که با یک تیر سه فاخته شکار کرده است که می توان با آن فاخته شوربای وحدت ملی را در دیگ مدرن دموکراسی پخت تا مردم از خطر گرسنه گی خشک سالی نجات یابند!

تا به این جا رسیدم پیرمردی که همیشه با من است و خرچ و برچش هم از کیسه ی من ، زد به خنده ، چنان می خندید که دل مرا از دل خانه بر می کند!

گفتم : چرا می خندی ؟

گفت: به تو چه !

آزادی بیان است و هر انسان به اندازه ی که می خندد انسان است!

اشک هایم جاری شدند.

پیر مرد پرسید : تو چرا گریه می کنی ؟

گفتم : به تو ارتباط ندارد. در این سرزمین انسان به اندازه ی که گریه می کند انسان است!

دیدم که پیر مرد هم زده به گریه و شورای وحدت ملی در دیگ مدرن دموکراسی می جوشید و از دیگ بوی خون بلند می شد!

..........................................

وحیدر تاجیک

ای هزاره، ازبک، تاجیک، و ترکمن . . .!

برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی

 که در نظام طبیعت ضعیف پامال است.

  چرا در  این روز ها غزنه، غزنه می میگوئید؟ یک تاریخ است که خانه و کاشانه شما آتش گرفته است. آیا بلای کمتر ازغزنه سراغ داری که افغان = پشتون سرت نیاورده باشد؟ خانه‌ات را گرفتند، زمینت را به بیگانگان کوچی دادند،  هویت دیگر برایت تراشیدند. گفتن بگو هویتم"افغان" است !!. و پیهم کوشیده اند،  طوق بندگی  را به گردنت بیاویزند.

بیدارشو، حافظه تاریخی ات  را بکار بینداز، وقایع غزنی و آموزشگاه     "موعود"  نمونهء  تازه ای ازعصَبیّت قبیله است.

 به گذشته نگاه کن. به همه چیز که متعلق به توست تجاوز کرده اند. آزادی ‌فردی و اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و اقتصادی را از تو گرفته اند. مانع آموزش و تحصیل تو با انتحار می شوند، چرا نمی فهمی!!؟ دود برخاسته از آموزشگاه « موعود » و شعله های آتش غزنی پیامی دارد آشکار از قبیله که پیش از غزنی، غزنی های دیگر را نیز با آتش بیداد خود سوخته است.

ای هزاره، ازبک، تاجیک و ترکمن . انتحاری طالب پشتون = افغان شما را به قیاس این به ظاهر رهبرا مواجب گیر هزاره، ازبک، تاجیک وترکمن از خزانه استبداد ، بنده « قبیله پشتون = افغان»  فرض کرده اند  و در لابلای  دود و آتش برخاسته از " غزنی " واضح  به شما می گویند: دیگر حق ندارید  شاد باشید و امید وار و تلاش کنید برای آیند بهتر،  تا رویی سلحشوری – دلاوری را در شما کشته باشند.

هزاره، ازبک، تاجیک وترکمن ، پشتون = افغان تمامیّت خواست و خصلت  رژیم مبتنی براین قوم نمی تواند  توتالیترِنباشد. جرات کن، به عملکرد  این دژخیم  در طول تاریخ  نگاه کن نه مقطعی .

استعمار این دژخیم دست آموز خود  را در این مرکز مهم تمدنی جهان ( ایران زمین) خلق نموده تا این تمدن «زندگی اقوام رنگارنگ بصورتی دوستانه و تعاونی در کنار و جوار يکديگر » را نابود  و انسانش را درآتش تعصّبات مذهبی – قومی  بطور هولناک بسوزاند و قتل عام نماید.

  باتوجه به حضورِ سنگین " آمریکا – انگلیس " در کشور و حمایت شان از این دژخیم به اضافه "پاکستان"، سعودی  و . . . ، چه بسا در بهترین حالت، نابودی ظرفیت های مقابله و مقاومت مستقل در سطح جامعه هزاره، ازبک، تاجیک، ترکمن  و کنترل پذیر کردن اینها  هدف باشد و در بدترین شکل اش گورستانِی به بزرگی هر چهار  تان  چاله کنند.

هزاره، ازبک، تاجیک وترکمن . پشتون = افغان  ستیزه جو و اصلاح ناپذیر ست و در همه حال تهدیدی است برای امنیت جانی، ناموسی، هویتی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی دیگران . تا خصلت ستیزه جوی و تهاجمی پشتون = افغان  از طرف شما پاسخ معادل خود را دریافت نکند، تهدید و خطر همچنان پا برجاست. حتی اگر گردن نهید و "امان نامه" دریافت کنید!!

برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی

 که در نظام طبیعت ضعیف پامال است.

.........................................

 حسین مهدوی

ملیشه های غنی از چه کسی انتقام می گیرند؟

ما می دانیم که گروه های مسلح غیر مسئول ، مسئول بسیاری از شکنجه ها، قتل ها و ویرانی های کشور است. این گروه ها برای رسیدن به اهداف شان به بسیاری از ارزش های انسانی و مدنی پشت پا زده اند. اما زمانی که حکومت دقیقا مانند همین گروه ها رفتار می کند و درست مثل گروه های غیر مسئول، دست به شکنجه و کشتار مردم می زند، نام آن را باید فاجعه قانون و مسلخ مدنیت نهاد. ملیشه های غنی به بهانه ی تعمیم و گسترش حوزه ی اقتدار قانون و تعمیم نظم عامه بسی بیشتر از ملیشه های بدنام تاریخ کشور به شکنجه و کشتار سربازان قیصاری پرداختند. به گزارش بی بی سی حتی چند نفر غیر نظامی نیز پیش از مرگ آن قدر توسط ملیشه های بد نام غنی شکنجه شده اند که صورت شان قابل شناسایی نیست. به راستی چه کسی پشت این کشتار کور و شکنجه ی قرون وسطایی قرار دارد؟ آیا کسانی از وابستگی های قومی این مردم نفرت دارند و می خواهند بدین وسیله خشم شان را فروکش کنند؟ و یا این که مشکل شخصی با تک تک این کشته شدگان دارند؟

هرچه باشد، ملیشه های آدم کش غنی بیرحم تر و درنده خو تر از دیگر ملیشه های بی رحم این سرزمین اند. زور ملیشه های غنی به طالب و داعش نمی رسد، تنها می توانند دست کسانی را که علیه طالب و داعش جنگیده اند بسته و با شکنجه های قرون وسطایی به قتل برسانند.

..........................................

الحاج اسرار خواجه  محاسن سفید

پیشنهاد به کمیسیون محترم انتخابات افغانستان

افغانستان کشور اسلامی از زمان نبوغ اسلام در جوامع اسلامی موضوعات حقوقی و جزائی و انتقال اموال منقول و غیر منقول و غیره در محاکم شرعی در چوکات اصول شرعیت اسلامی صورت گرفته و میگیرد .

مردم رنج کشیده افغانستان در طول تاریخ تحلیف های زمامداران کشور را تجربه نموده -اند زمانی که به قدرت رسیده اند اعمال شان چیزی دیگری بوده از جانبی در شرایط کنونی احزاب و جریانات سیاسی نا متجانس و عاطفی زبانی و قومی و غیره بدون این که عقلانی باندیشند صفوف شان کم سواد و بیسواد فاقد شعور سیاسی و ساختار دولت را  به شرکت سهامی تبدیل نموده اند و ائتلاف های احزاب بدون برنامه همگانی موقت و زمان بر ، خلاصه چنین دولت داری یک تعداد محدود اشخاص جاه طلب را به قدرت و ثروت رسانیده که نتیجه آن فقر ، بیکاری ، مهاجرت و  جوانان را معتاد به مواد مخدر و مردم را به خون آغوشته که اکثراً آگاهانه صورت گرفته که محکوم عامه مردم و وجدان خود اند .

اینجانب منحیث یک شهروند و محاسن سفید  در صورتی که کمیسیون محترم انتخابات واقعاً مستقل باشند به ارتباط پذیرش کاندیدان در عموم نهادهای انتخاباتی پیشنهاد ذیل را بعرض می رسانم .

۱- عموم کاندیدان محترم خط مش و برنامه خویش را با تحصیلات و تجارب کاری شان ثبت وثیقه شرعی درمحاکم مربوط محل خویش نمایند .

۲- دارایی مالی و جایداد شخصی فامیل اش درج وثیقه گردد .

۳- کاندید محترم تعهد بسپارد افتخار خدمتگذاری به مردم را عقلانی در پرتو علم و خرد بدون بادیگارد انجام می دهد .

۴- کاندیدان محترم می توانند فوتو کاپی وثیقه شرعی را که روشن و خوانا باشد در محلات که لازم دانند نصب نمایند با تنظیم چنین اسناد می توانند هر قدر پول مصرف نمایند مجاز باشند با پیشنهادیه فوق در کمیسیون محترم انتخابات از اتحادیه حقوق دانان کشور و استادان محترم دانشگاه ها و نخبگان و اتحادیه ژورنالیستان و جامعه مدنی توقوع می رود که در اصلاح پیشنهاد بهتر و خوبتر نظری داشته باشند از طریق وسائل لازم ابراز نظر نمایند یگانه منظور این قلم افغانستان عزیز دارای پارلمان مردم سالار تا نظام پارلمانی را تمثیل در پرتو ارزش های موازین اسلامی نهاد های عدلی و قضایی در حاکمیت قانون و دفاع از حقوق عامه دست باز داشته باشند . مولانا بزرگ بلخ فرموده ،

بی ز تقلیدی نظر را پیشه کن 

    هم به رای عقل خود اندیشه کن .

تاریخ - ۱۳ حوت ۱۳۹۶ 

................................................................. 

میرحسین مهدوی

حزب وطن یا سوسیال انتحاریون دموکرات

عده ای از هواداران حزب وطن ( حزب دموکراتیک خلق افغانستان) اعلام کرده اند که فعالیت های این حزب را از سر می گیرند. در میان اینهمه هوادار کاش یک نفر وجدان دار هم پیدا می شد تا از خلق و وطن بشرمد و جنازه ی این حزب لعنتی را از زباله دان تاریخ بیرون نیاورد.

حزب دموکراتیک خلق با کودتا و کشتار بنیاد نهاده شد. این حزب نه تنها با کشتار اعضای خانواده ی داوود خان، کارش را با کشتار جمعی شروع کرد، بلکه هر لحظه از تاریخ این حزب سرشار از قتل و کشتار جمعی است. شعار این حزبِ سیاه عدالت و دموکراسی بود اما عملا جنایت های دوره ی داوود جلاد را ضرب در هزار کرد. اگر نظام استبدادی داوود یک نفر را بی حساب و کتاب می برد و زیر شکنجه های قرون وسطایی می کشت، حزب مثلا دموکراتیک و مثلا خلق افغانستان هزار هزار نفر را بی حساب و بی کتاب در سیاه چال های دموکراتیک خود زیر غیر انسانی ترین شکنجه های تاریخ بشریت به قتل می رساند. لیست پنج هزار شهید بی مزار یکی از این نمونه هاست.

شباهت های عجیبی بین طالبان و حزب وطن ( دموکراتیک مثلا خلق ) وجود دارد. یکی به نام خدا جنایت می کند و دیگری به نام خلق اما دلیل اصلی کشتار و جنایت هر دو جناح در واقع نه خدا یا خلق بلکه تصاحب یک جانبه ی قدرت و زر اندوزی است.

طالبان به خاطر رسیدن به اهداف سیاسی و اقتصادی شان آدم های اتوماتیک تربیت کرده اند تا آنها را همانند بمب های کور و بی زبان منفجر کنند. حزب دموکراتیک مثلا خلق نیز با انفجار پی در پی عدالت، برابری، آزادی و دموکراسی، همه ی ارزش ها و آرمان های ملی مان را به خاطر جهالت و جاه طلبی شان منفجر کردند.

حزب خلق بنیانگذار کشتار جمعی و مسئول درجه یک همه ی جنایت ها در تاریخ معاصر کشور است. کشتار بی رویه ی این حزب و اقدام پی در پی به نسل کشی مردم بی گناه باعث به وجود آمدن جنایت های جهادی و سیستم کشتار جعی طالبان گردید.

از میان این همه هوادار، کاش فقط یک نفر وجدان دار هم پیدا می شد تا جنازه ی متعفن این حزب و رهبران جنایت پیشه ی آن را از زباله دانی تاریخ بیرون نیاورد و از خلق و وطن بشرمد اما.... 

..........................................

نصیر مهرین

چهره ی کمک و برادری

با تروریست ها عیانتر می شود

از قراین لشکر کشی هایی حکومت پاکستان که از دوماه به این سو علیه طالبان پاکستانی در پیش گرفته است، از دیدارهای ابلاغ نشده ی مقامات پاکستان و افغانستان، هجوم بخش وسیعی از تروریست ها از وزیرستان به سوی افغانستان، عیانترشدن آرزوهای جفا آمیز وضد مردمی رئیس جمهورکرزی ،که برای بازگشت طالبان دارد ( نه وفا به عهد وسوگند به قانون اساسی و نظامی که در رأس آن قرارگرفت) ، فرستادن پیام های علنی برای گروه جنایتکاری که هر روز دهشت و وحشت می آفریند، مانع شدن سهمگیری سلاح ثقیل علیه عملیات جمعی تروریست ها، آزاد نمودن تروریست ها از زندان ها وانکار از نقش تروریستی دگر باره ی آن ها، همه وهمه، از ایجاد فضایی حاکی است که کرزی و گروه ارگ نشین وی در واپسین ایام نکبت بارحکومت خویش ، خدمت به تروریسم را عیانتر می نمایند.

سوکمندانه نبود جنبش گسترده ومؤثر ضدتروریستی، که در برابر چنین خیانتی ایجاد مانع کند، فریبکاری قدرت های بزرگ و دروغ بودن مبارزه ی ضد تروریسمی که مردمان رنجدیده ی جوامع مانند افغانستان را تهدید می کند، دیدارها وعهد وپیمان هایی که در خفا با تروریست ها می بندند، همنوایی بیشتر وعمیق تر قدرت خواهان متقلب با تروریست ها و موجودیت اشخاص ونهاد های شبیه طالبان در جامعه؛ فضای پرمخاطره تری را در چشم انداز قرار می دهد. فضایی که می گوید: زندگی زنان ومردان، کودکان وشاگردان مکاتب ودانشگاهیان، مدافعین آزادی بیان، مدنی اندیشان، مدافعین رعایت کرامت انسانی، ومخالف اعمال اپارتاید اجتماعی وجنسی وملیون ها انسانی را که چند دهه است بار رنج و درد را بر شانه دارند، بازگشت وحشت آمیز ترین دست پرورده گان بن لادنی تهدید می کند.

سخنانی را که دیروزحامد کرزی بر زبان آورد، بوی عیانترشدن خدمت به طالبان و رشد خطری را می دهد. حامد کرزی با وجود جنایت های که طالبان انجام داده است، وهر روز سیر فزاینده یافته، به برادری محکم تر با آن ها اصرار ورزید. در کمال دیده درایی نقش تروریست هایی را که از زندان ها آزاد کرده بود، انکار کرد.

 

جدی گرفتن این خطر ومقابله با آن، مستلزم گسست از بی تفاوتی ،هماهنگی تحرکات پراگنده، سمت وسو یافتن فعال وهماهنگ آن علیه جهالت اندیشی هایی است که از دل خویش، تبهکاری ونابودی انسان و آرزو های انسانی را باز تولید می کند.

..........................................

محمداکرم اندیشمند

  گروه های تکفیرگرا وستیزه جو

ظهور گروه های تکفیر گرا و ستیزه جو از نام و آدرس اسلام و جهاد مانند گروه های داعش، القاعده، طالبان، بوکو حرام و ..... از زوایۀ دینی و آیدئولوژیک، به فهم، باور و قرائت آن ها از اسلام و به خصوص از آموزه ها و احکام اسلام در مورد جهاد بر می گردد.

این گروه ها در معرفت دینی و اسلامی خویش تنها به قرائت سَلَفی، یعنی قرائتی مبتنی بر قرآن و حدیث و سنت دوران حیات پیامبر(ص) و اصحاب، اهمیت و اعتبار می دهند و هر گونه برداشت، تفسیر و قرائتِ غیر از این را نادرست و باطل تلقی می کنند. آن ها با این قرائت نه تنها به ظواهر آیات و احادیث پیامبر توجه می کنند و در صدد تطبیق و اجرای برداشت و دریافت خود از این معنای ظاهری آیات به عنوان حقیقت دین و شریعت می شوند و آن را حقیقت مطلق اسلام میدانند، بلکه از لحاظ زمانی و مکانی و اجتماعی خود را در همانزمان و مکان و جامعۀ حیات پیامبر قرار می دهند و دنیا را به مدینۀ پیامبر و به جامعۀ نامسلمان و مشرکین بیرون از آن تبدیل می کنند. این گروه ها نه به آرای مذاهب اسلامی و امامان این مذاهب در مورد تفسیر و استنباط احکام و معرفت دینی توجه دارند و نه به شان نزول آیات و شرایط خاص زمانی و مکانی دوران پیامبر و صدر اسلام اعتنا و التفاتی نشان می دهند. آن ها با این احساس و این باور در صدد آن هستند تا جهاد را با نامسلمانان و کفار و مشرکین همچون جهاد دوران پیامبر و عهد صحابه انجام دهند و به زعم خود شان اسلام دوران مدینه و سلف صالحین را بی کم و کاست محقق کنند تا مسلمانان به همان دوران عظمت و اقتدار مورد نظر آن ها برگردند.

وقتی به عمق وحشت و فاجعه در برداشت و قرائت این گروه های افراطی تکفیر گرا و ستیزه جو از اسلام پی می بریم که آنها با این قرائت در واقع جهان امروز را به دو مکان و شهر مدینۀ پیامبر یعنی مکان و جغرافیای حضور خودشان و شهر مکه یعنی مکان حیات اقامت مشرکین مکه تقسیم می کنند و آنگاه خود را مکلف به تطبیق و اجرای حکم آیاتی چون: فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ می بینند و می دانند.

گروه های تکفیر گرا و ستیزه جوی خون ریز با نام جهاد و اسلام بر مبنای باور و قرائت خودشان از اسلام و جهاد، حتی مسلمانی جوامع و کشورهای اسلامی و مسلمان را نمی پذیرند و این جوامع و کشور های مسلمان را نیز مشمول جهاد مورد باور و تلقی خود می پندارند؛ هر چند که به صورت علنی این ادعا را مطرح نمی کنند، اما در عمل به این باور و برداشت پابندی نشان می دهند. نکتۀ شگفت آور و ترسناک این فهم، باور و قرائت این است که گروه های تکفیر گرای ستیزه جوی خون ریز که خود را جهادگر معرفی می کنند، نه به تفاوت مکانی و جغرافیایی دوران پیامبر(ص) و صحابه با جغرافیای امروز توجه می کنند و نه فاصله و گذشت زمانی این دوران را که در حدود یک و نیم هزار سال را در بر می گیرد، مد نظر قرار می دهند. به این معنی که آن ها انتشار اسلام را در این فاصلۀ دور زمانی در سرزمین های مختلف و مسلمانی جوامع و کشور های مختلف دنیا را در طول این سده ها، ناقص و پر از تحریف و ضلالت می دانند و در صدد آن هستند تا با به زعم و برداشت خود جهادی همچون جهاد عصر پیامبر و اصحابش به گمراهی و شرک مسلمانان جهان پایان دهند و دنیای کفر و نامسلمان را هم با جهاد خود وادار به پذیرش اسلام سازند.

برداشت و قرائت داعش و گروه های تکفیر گرا و ستیزه جوی اسلامی از اسلام و قرآن نوعی از برداشت و قرائت دینی محسوب می شود، اما برداشت نادرست و قرائت خطر ناک و غیر واقعی است. این قرائت، اسلام را دین خصومت و جنگ معرفی می کند و پیامی جز خون و ویرانی برای بشریت و مسلمانان ندارد.

..........................................

محمد حیدر اختر

کودتای ننگین هفت ثور

 به روز پنجشنبه هفتم ثور ( 1357)، خلقی ها وپرچمی ها علیه حکومت محمد داود خان کودتا کردند. آمادگی کودتا را از وقتی گرفته بودند که داودخان از تکیۀ بیشتر به اتحاد شوروی خود را کنار کشید وبا کشورهای عربی و ایران و روابط اقتصادی را روی دست گرفت. معلوم بود که امریکا هم خوش بود. قتل میر اکبر خیبر، مراسم دفن او وسخنرانی های سیاسی سبب شد که داود خان امر توقیف تعدادی از رهبران خلق وپرچم را بدهد. در آن وقت به خواهش شوروی و ضرورت کودتا هر دو جناح وابسته به شوروی وحد ت کرده بودند.

بلی آن ها کودتا کردند. از همان روز فجایع، جنایات ومردم آزاری تمام افغانستان را فرا گرفت. ملیون ها انسان آسیب دیدند. در اول وبرای چند ماه هر دو جناح در شکنجه واعدام ده ها هزار انسان سهم مشترک داشتند. بعدا خلقی های بی سواد، به همکاری دستگاهٔ جاسوسی " اکسا" تعداد زیادی را زندانی و یا به قتل رسانیدند. پرچمی ها از جنایات مشترک خودشان با خلقی ها چیزی نمی گویند. پرچمی ها که لفاظ وحیله گر تر ومنافقتر ازخلقی ها استند، جنایات زمان حکومت مشترک را به حفیظ الله امین ( خونخوار جاهل ) ارتباط می دهند. ولی وقتی که خودشان به وسیلۀ تجاوز شوروی قدرت را گرفتند، خاد دستگاه شکنجه وجاسوسی را به جای اکسا به کار انداختند. در وقت حکومت پرچمی ها خلقی های جنایتکار هم مشارکت داشتند. غیر از چند نفر آن ها . دروقت پرچمی ها چیزی که بسیارتر دامنه یافت، همان جنگ وبمبارد قوای شوروی و افغانستانی بود . قصبات ودهات ، شهرها ویران گردیدند. مهاجرت بیشتر شد. ملیون ها انسان سرگردان شدند.

بلی، کودتای سیاه روز هفتم ثور، یک فاجعه بود. مگر فاجعه آفرین ها که تعدادی با بدنامی مرده ویا کشته شده اند، تعدادی از آن ها با بی حیایی ، با پر رویی به لجبازی پرداخته حاضر نمی شوند که جنایات خود را قبول کنند. این عدم قبولی معلوم می کند که جهالت وو خونریزی های زیادی را مرتکب شده اند.

کار دیگر جانیان قاتل و وطنفروش خلقی – پرچمی، این است که دورۀ بعد از سقوط  خود را از قدرت یا دوره حکومت جنگی مجاهدین را به رخ می کشند. وبه گفتۀ مردم " غت مغتولی " می کنند. هرکس که از تأثیر جنگ های مجاهدین انکار کند، دل خلق خدا را آزار می دهد که آزار دیده اند. مگر جنگ های مجاهدین قبلی جنایات، وطنفروشی خلقی پرچمی را  به هیچ صورت پت وپنهان ویا توجیه نمی کند. هرکدام آن ها تقصیر ومسوولیت خود را به گردن دارند. واین هم قابل تذکر است که جنرال های قاتل عضو "کی جی بی" وعضو خلق وپرچم، در جنگ های ویرانگر مجاهدین وبربریت زمان طالبان،هم مشارکت داشتند.

پیام ما در این روز به مردم شریف ما، ،به اولادها و نواسه های جنایتکاران خلقی وپرچمی این است که آن ها را خوب وخوبتر بشناسند. آن ها را محکوم کنند. آن ها باید محاکمه شوند. وقتی گروه خادیست از فیس بوک وانترنیت وخارج نشینی استفاده می کند و به دفاع دوران وحشت می پردازد، ویا رئیس جنایتکاران خاد، داکتر نجیب را ستایش وتوصیف می کند، در زخم های مردم مظلوم، به بیوه های آن دوران، به مادران داغدیده وبه یتیم ها نمک پاشیده وتوهین می کنند.

در این روز به خانواده های محترمی که شهید داده اند و ستم کشیده اند، همدردی خود را ابراز داشته  وبه روح شهدای پاک درود می فرستیم . هزاران نفرین به جانیان خلقی و پرچمی و خادیست ها.

...........................................

محمد حیدر اختر

 

اندوه سرِاندوه،

از کودتای ثور تا

ریاست اشرف غنی

 

 بازهم ما  در آستانه سالروز کوتای منحوس هفتم ثور قرار داریم . همان روز شوم و نامیمونی، که درکشورعزیزما  ثمره اش جز بگیرو ببند وبکش  چیزی دیگری نبود . به همان سلسله شرایط تا امروز  برای مردم افغانستان اندوه بار و خونین بوده است . گلیم  غم واندوه از خانه های مردم چیده نشده ، هنوز اشک در چشمان مردمانی که عزیزان شانرا از دست داده اند، خشک نمی شود که مصیبت دیگری،  دریکی از گوشه های کشور به وقوع می پیوندد .

 هنوز مردم ما واقعه المناک  بلخ باستانی و بدخشان را فراموش نکرده بودند، که در هفته گذشته واقعه دلخراشی در ولایت ننگرهار به وقوع  پیوست . بازهم تروریستان حرفوی وقسم خورده،  مصیبت دیگری را برمردم ما روا داشتند، که تعداد زیادی را به شهادت رسانیده و هم زخمی های بی شماری را به کجا گذاشت .

حکومت متقلب افغانستان ، در مقابل این همه جنایات، مانند گذشته ها اعمال  ضد انسانی،  تروریستان را تقبیح کرد، ولی اشرف غنی رئیس جمهوری غیر قانونی افغانستان  اظهار داشت که این عمل انتحاری را مخالفین سیاسی اش یعنی طالبان اجرا نکرده، بلکه توسط  گروه داعش  صورت گرفته است . درحالی که هیچ گونه تفاوتی دربین اعمال تروریستی و غیر انسانی  طالبان و داعش دیده نمی شود. اگربه گفته اشرف غنی، طالبان درواقعۀ انتحاری جلال آباد دست نداشتند ولی در واقعه بدخشان وسربریدن انسان های بی گناه که در دفاع از وطن شان، کمر بسته بودند دست داشتند،خود طالبان مسوولیت این عمل شنیع  را به افتخار پذیرفتند .  پس فرق درکجاست ؟

برای جنایت کاران وتروریستان، هیچ گونه تفاوتی ندارد ، که مربوط به کدام سازمان و گروهی باشند، هر سازمان و گروهی که بیشتر برای شان پول داد، به همان دسته می پیوندند . کاملا روشن وهویداست، که تروریستان ، بیرق سفید طالبان را پائین می آورند وبیرق سیاه داعش را بر بالای سرخود می آویزند. یعنی دیروز به نام طالبان به امر "آی اس آی" پاکستان از کشتن  مردمان بی گناه دریغ نمی کردند وامروز به هدایت  به اصطلاح دولت اسلامی " خلیفه  البغدادی " وبه نام داعش دست به جنایت غیر انسانی می زنند .

 اشرف غنی دریک سخنرانی خود، از طالبان خواست تا درزیر بیرق افغانستان، آمده واز جنگ وخونریزی دست بکشند، در غیر آن با علما ی افغانستان مشوره کرده، درزمینه  مقابله با مخالفین اقدام جدی صورت خواهد گرفت .  آقا ی اشرف غنی فراموش کرده حکومتی که در راس آن توسط جان کری قرار گرفته است، بنام حکومت اسلامی افغانستان مسما می باشد، شاید رئیس جمهور در اسلامی بودن حکومتش شک دارد که، بازهم علمای اسلامی را می طلبد و از ایشان فتوا می خواهد  .

در هفته گذشته مردم افغانستان بعد از هفت ماه تاخیر،  چانه زنی ها بین رهبران حکومت متقلب افغانستان یعنی اشرف غنی و داکتر عبدالله  شانزده تن نامزد وزیران راتعیین وتوانستند که  از پارلمان افغانستان رای اعتماد کسب کنند . گرچه گفته شد که در شمارش آرا و زیر زدن رای، توسط  هئیت اداری پارلمان، و نرسیدن سند دو تابعیتی آقای باری جهانی  جارو جنجالی  در بین وکلا صورت گرفت، ولی بالاخر حکومت از حالت سرپرستی نجات یافت.  این که درصد روز آینده که رئیس جمهوری برای وزرا تعیین کرده ، تا راپور فعالیت های کاری شانرا تهیه نمایند ، چه تغییراتی در وزارت خانۀ های مربوط شان می آورند از امکان بدور خواهد بود  زیرا وزرا در طول صد روز نمی توانند چار اطراف شانرا بلد شوند چه رسد به  فعالیت های کاری شان .

..........................................................................

 

 

داکتر شکر الله کهگدای

سابق استاد دانشگاهٔ کابل

 

شهادت میوندوال و موسی شفیق

 

 

سیطرۀ حکومات استبدادی وخودکامه در افغانستان سال های

سال سبب شده تا هرنوع استعدادهای شگوفان را درهم بکوبند تا صدای حق خواهی و آزادی طلبی را درگلو خفه نموده بر فرمانروایی ظالمانه شان ادامه بدهند. 

. اگر کشور مان را سرزمین جبر و زور واکراه و کشتن وبستن و فرار ودربدری وبیچارگی بخوانیم حرف به گزافه نگفته ایم, چون که شواهد واسناد بیشماری از ظلم وستم فرمانروایان دراین سرزمین خود بخود شاهد بی تردید این مدعا است. در میانه سال های قرن بیست بود که هاشم جلاد صدراعظم دولت شاهی اصطلاح (نامگیرک) را بویژه درشهر کابل رواج داده بود که آسایش وآرامش مردم را از آن ها گرفته ونمی گذاشت که سروکله شخصی بلند باشد ومورد احترام وعزت دیگران قراربگیرد. شخصیت هایی که به هر دلیلی درمیان مردم محبوبیت می یافتند , خار چشم حکومت هاشم جلاد می شدند واستخبارات آن وقت بی درنگ درپی گرفتاری و گم کردن او از صحنه اجتماعی وحتی از صحنه زندگی می برآمدند. همین (نامگیرک) پشت مردم کابل را لرزانده بود, وهمین که شب ها پشت خانه هرشخصیتی, جواسیس حکومتی رفته دق الباب می کردند ونام او را خوانده می گفت بیرون شود وبا آن ها برود. پس از آن, آن شخصیت را برده یا او را می کشتند وزنده ومرده اش را گم می کردند ویا این که در زندان کهنه وفرسوده اش می ساختند که دیگر توانایی قد برافراشتن در میان مردم را از او می گرفتند وفقط باید در انتظار مرگ می بود وبس.

با مرگ هاشم جلاد, به تدریج مردم ما اندکی نفس به راحت کشیدند وچند سال محدودی نه گذشت که برادرزاده اش, سردار دیوانه داودخان با کودتای روسی مآب خود, کشور ما رابه باتلاق استبداد وظلم وستم دیگری به نام قلابی (جمهوری) به فاجعه های بیشتر کشانید وشخصیت های بیشری را مورد تیر جفای خود قرارداد. درسال های دهه قانون اساسی (1342-1352) جسته وگریخته چند شخصیت اجتماعی وسیاسی مورد پذیرش واعتماد مردم درجامعه ما سربلند کردند. از این جمله است محمدهاشم میوندوال ومحمدموسی شفیق. بنده دردوران کار روزنامه نگاری خود در روزنامه کاروان چاپ کابل, با هردوی این شخصیت ها مصاحبه ها و دید وبازدید های داشته ام.

محمد موسی شفیق که تحصیلات جامعه الازهز مصر وایالات متحده امریکا را داشت ودر دانشکده علوم سیاسی دانشگاه کابل تدریس میکرد گرایش های بطرف کشور های اسلامی وغرب داشته ومی خواست تا از امداد های کشور های اسلامی وغرب  برای پیشرفت کشور استفاده نماید و کشور را از زیر سایه نفوذ روسیه بلشویک بیرون نماید. همینکه محمدظاهر شاه پادشاه آنوقت  استعفای داکتر عبدالظاهر صدراعظم را قبول کرد محمدموسی شفیق وزیر خارجه را موظف به تشکیل کابیه جهت مطالبه رای اعتماد از شورای ملی ساخت.  بنده که بحیث خبرنگار پارلمانی روزنامه کاروان درکابل کار میکردم , با محمد موسی شفیق صدراعظم موظف در تالار شورای ملی مصاحبه نمودم که ضمن مسایل دیگر از اولیت های حکومتش پرسیدم که گفته بود در مسایل داخلی بصورت فوری به مشکلات جوانان رسیدگی میکند که باعث تظاهرات وهیاهوی بسیار شده است ودر مسایل خارجی اولین اقدامش حل مساله آب هیرمند با ایران وحل مساله پشتونستان با پاکستان خواهد بود تا با این دوکشور همسایه مناسبات دوامدار دوستانه برقرارگردد. محمدموسی شفیق پس از دریافت رای اعتماد از شورای ملی دست بکار شده مساله آب هیرمند را با آمدن امیرعباس هویدا نخست وزیر ایران به کابل حل نموده معاهده آنرا به امضا رسانید وشورای ملی هردوکشور نیز معاهده آب هیرمند را به تصویب نهایی رسانیدند. قدم دوم موسی شفیق حل مشکل پشتونستان بود که همین دیوانگی پشتونستانخواهی تا با امروز نیز باعث تباهی کشور ما شده است. تلاش چشمگیر موسی شفیق برای بهبود اوضاع کشور باعث  دستپاچگی روسیه بلشویک شد وبا همکاری جواسیس پرچمی خود از داودخان دیوانه برای سقوط نظام شاهی مشروطه وخانه نشین وزندانی ساختن موسی شفیق استفاده نموده وبالاخره محمدموسی شفیق را بدنبال در کودتای ننگین 7 ثور 1357 به قتل رسانیدند.

محمد هاشم میوندوال ومحمدموسی شفیق چون از بطن جامعه برخاسته بودند, شخصیت های سیاسی واجتماعی بسیار دانا وپرکار بودند واز درد ورنج مردم آگاهی داشته وبرای رشد وبالندگی کشور, طرح های بزرگی مدنظرگرفته بودند. محمدهاشم میوندوال در سال 1348 از مقر غزنه برای رسیدن به نمایندگی درشورای ملی کشور نامزد شده بود, درکشور آوازه های شایع شده بود که نوراحمداعتمادی صدراعظم وقت, شخصا مانع برنده شدن محمدهاشم میوندوال شده است و والی غزنه را موظف ساخته تا از دید وبازدید مردم با محمدهاشم میوندوال جلوگیری نماید وهر شخصی که نزد میوندوال میرود باید گرفتار وزندانی شود.

بنده درهمان سال از طرف روزنامه کاروان جهت ارزیابی و تهیه خبر ومصاحبه با محمدهاشم میوندوال روانه غزنه شدم. همین که به غزنه رسیدم, دوستانی که درآن جا داشتم,ممانعت از دید وبازدید با محمدهاشم میوندوال را تایید کرده واز من خواستند تا به دیدار محمدهاشم میوندوال نروم تا زندانی نشوم. چون وظیفه روزنامه نگاری, ترس از تهدید و بگیر و ببند را از مخیله یک ژورنالیست دور میسازد, رفتم به مقر غزنه وبراستی همین که با مردم محل, از محمدهاشم میوندوال سخن می زدم همه می ترسیدند و خود را تیر می کردند. محمدهاشم میوندوال در طرف شرق شهرمقر غزنه در پهلوی یک تپه برای خود محل مبارزه انتخاباتی خودرا برگزیده بود که زیر یک خیمه زندگی می کرد. مدت یکی دوساعتی که با او دیده مصاحبه نمودم, استخبارات حکومتی حتی به یک نفر هم اجازه نمی دادند تا با او دیدار نماید. شکایات محمدهاشم میوندوال را نوشته و بعدا خودرا به شاهراه کابل- قندهار رسانیدم تا روانه کابل شوم. دقایقی نگذشته بود که والی غزنه با محافظانش در رسیدند ومقابل بنده درهمان شاهراه کابل – قندهار توقف کردند. والی غزنه با قهر وغضب از بنده پرسید که کی استم و چرا به دیدار محمدهاشم میوندوال رفته بودم؟. من هیچ نگفتم وفقط شناسنامه خبرنگاری خودرا برایش نشان دادم. والی غزنه که دید بنده خبرنگار روزنامه کاروان درکابل استم, هیچ نگفت وفقط دروازه موترش رابه شدت بست ورفت پشت کارش. پس ازآن موتر دیگری درهمان محل ایستاد و پرسید که کجا می روم, گفتم: شهر غزنه. آن شخص مهربانی کرده بنده را تا شهرغزنه رسانید و خود را معرفی کرد که عبدالستار شالیزی بود. آقای شالیزی هم از شخصیت های سرشناس وکاردان کشور بشمار می رفت که چند سالی وزیر داخله بود. آقای شالیزی در حاضر جوابی وصراحت لهجه بسیار معروف بود.

خلاصه همان روز به کابل رسیدم و گزارش آن را مفصل نوشتم واستادان عزیزم پروفیسور صباح الدین کشککی وعبدالحق واله , جای آن گزارش را در صفحه اول روزنامه کاروان گذاشتند. رونوشت (پروف) این گزارش را پس از حروف چینی مطبعه دیده اصلاح نمودم که آماده چاپ شده بود. مگر نوراحمداعتمادی صدراعظم وقت که با محمدهاشم میوندوال سرمخالفت وعناد داشت, بوسیله محمدابراهیم قندهاری رییس مطابع دولتی به روزنامه کاروان اخطار داد که یا از نشر آن گزارش درباره نامزدی محمدهاشم میوندوال بگذریم ویا این که روزنامه کاروان توقیف خواهدشد. این اخطار کارگر افتاد و گزارش نامزدی محمدهاشم میوندوال از مقر غزنه از صفحه کاروان برداشته شد. هم محمد هاشم میوندوال وهم محمدموسی شفیق هردو می دانستند که درهر کشوری که مردم سالاری حاکم گردد باید حکومت بوسیله حزب اکثریت در شورای ملی رهبری شود.

 

محمدهاشم میوندوال (حزب دموکرات مترقی) رابا ارگان نشراتی (مساوات) در دوران صدارت خود تاسیس کرد و پس از آن نیز این حزب خود را پهنا و وسعت داد. محمدموسی شفیق هم بر گسترش مناسبات کشور با جهان اسلام وغرب توجه داشت که سرانجام پس از کودتای ننگین 7ثور 1357 گرفتار وبه شهادت رسانیده شد. محمدهاشم میوندوال شخصیت پرتلاش سیاسی وفعال اجتماعی بود. همین که مسایل داغ کشوری وبیرونی رونما میگردید, در دفتر جریده مساوات واقع شهرک کارته پروان کابل نشست مطبوعاتی دایر کرده به ابراز نظر وعقیده خود میپرداخت که بنده چند بار در آن نشست ها اشتراک وافکار وبرداشت ها وتحلیل هایش را در روزنامه کاروان انعکاس دادم. محمدهاشم میوندوال در اجتماعات وتظاهرات 3 عقرب وتجاوز پولیس بر حریم دانشگاه کابل وروز کارگر نیز فعالانه اشتراک ودرپارک زرنگار (بوستان سرای سابق) سخنرانی پرشور ایراد میکرد. آقای میوندوال اکثرا در سخنرانی هایش, نظام شاهی را مستقیما مورد انتقاد قرارداده روبه طرف ارگ کابل کرده میگفت که این نظام فرسوده باید سرنگون وجایش را باید نظام انتخابی ومردمی بگیرد. پارک زرنگار کابل (بوستان سرای سابق) اکثرا محل برپایی تظاهرات واجتماعات اعتراضی جریان های سیاسی جوانان مسلمان(اخوانی ها), شعله جاوید, پرچم وخلق بود. هنگامی که محمدهاشم میوندوال در میان مردم آمده سخنرانی میکرد, تعداد زیاد مردم در گرد ونواح آن جمع شده به سخنرانی آقای میوندوال گوش میدادند. (همکاران بنده در روزنامه کاروان بنده را لقب (مظاهره چی نویس) داده بودند چونکه در آن زمان, یگانه خبرنگار مطبوعات آزاد بودم که جریان تظاهرات شهر کابل را پوشش میدادم). گرچه بیشترین نفع سیاسی وتبلیغاتی را از دهه قانون اساسی, جریانهای چپ خط مسکو نمودند مگر بازهم آزادیهای انتخابات شورای ملی, جریانهای سیاسی و مطبوعات آزاد, یک غنیمت بسیار بزرگ بود که متاسفانه سردار داود که فکر میکرد تنها آنها سر دارند و دیگران باید بی سروبی سامان باشند, در 26 سرطان 1352 به همکاری کمونیست های خط مسکو(پرچمیها) دست به کودتای شوم زد وهمه آزادیهای مدنی مردم ما به زنجیر اسارت بست.

داودخان به پیروی از کاکایش هاشم جلاد, همه قدرت دولتی را درقبضه خود محکم گرفت ونه تنها خودش را رییس جمهور ساخت بلکه هم صدراعظم بود و هم وزیر خارجه ودرهمان آوان کودتای شومش, در صدد آن برآمد تا شخصیت های سرشناس ومحبوب را از صحنه سیاسی واجتماعی کشور حذف نماید. در همان اقدامات خودخواهانه واستبدادی اش, محمدموسی شفیق را نظربند ساخته به زندان انداخت ومحمدهاشم میوندوال را به اتهام دروغین کودتا, گرفتار وتحت شکنجه قراردادند. عبدالقدیر نورستانی وزیر داخله وعبدالصمد ازهررئیس ارکان قوماندانی عمومی پولیس کابل بود. رادیوی کابل که زیر نظر مستقیم داود خان نشرات داشت از خود کشی محمدهاشم میوندوال درشب 9 میزان 1352 خبرداد. تا جایی که بنده محمدهاشم میوندوال را می شناختم, او آدم عادی وسست اراده نبود که دست به خودکشی بزند. درهمان آوان, آوازه های در شهر کابل پخش شد که محمدهاشم میوندوال به دستور مسقیم داودخان و شراکت قدیر نورستانی بوسیله صمد ازهررئیس ارکان قوماندانی عمومی پولیس کابل ورئیس هئیت تحقیق به شدت شکنجه شده به قتل رسانیده شده است.

حالا که از قتل محمدهاشم میوندوال بیش از 40 سال می گذرد, جواسیس روسی که در سازمان جهنمی ک ژ ب روسیه شوروی کار می کردند, پس از فروپاشی روسیه شوروی کتاب ها واسنادی را منتشر ساخته اند  تحت عنوان  " ک ژ ب درافغانستان " که به روشنی از عضویت صمد ازهر به نام  رمزی  یا مستعار (فتح) وتعداد دیگری از وطنفروشان شکنجه گر وقاتل بمانند سیدمحمدگلابزوی, اسلم وطنجار, شیرجان مزدوریار وچندتای دیگر در دستگاه جهنمی ک ژ ب ونقل وانتقال آن ها از کشور به روسیه وبالعکس خبر می دهند. نازی های جرمنی که درجریان جنگ جهانی دوم, دست به قتل وکشتار مردم زده بودند, پس از سال ها گرفتار وبه پای میز محاکمه کشانیده شده به جزای لازم رسانیده شدند. قاتلان مردم افغانستان یعنی همین سیدمحمدگلابزوی وشیرجان مزدوریار و اسلم وطنجار وشهنوازتنی وصمدازهر ودیگرانش باید بیش از این که از دنیا بروند, باید بوسیله پولیس بین المللی (انترپول) گرفتار وبا ارایه اسناد وشواهد, محاکمه شده به جزای لازم رسانیده شوند. دست بدست دادن هموطنان ما به همکاری جامعه مدنی و مراکز عدالت انتقالی ومراکز دیگر دادخواهانه دیگر در داخل وخارج کشور, برای تامین این هدف انسانی, یک ضرورت بی تردید است. دراین این هیچ جای تردید وجود ندارد که همین جواسیس روسی که سبب گرفتاری وقتل وفرار میلیون ها هموطن ما شده اند وهنوز هم از دسیسه و خرابکاری دست بردار نیستند, تا به جزای اعمال شان رسانیده نشوند, کشورهم روی آرامی و آسایش را نخواهد دید, همین گونه که تابحال ندیده است.

............................................................................................................................................................

 

Druckversion Druckversion | Sitemap Diese Seite weiterempfehlen Diese Seite weiterempfehlen
استفاده از مطالب رنگین با ذکر ماخذ آزاد است © Rangin