Rangin
Rangin
Rangin
Rangin

تحت نـظـر حیـدر اخـتر

 

استفاده از مطالب  رنگین با ذکر ماخذ آزاد است

نصیرمهرین                  

      آیا جنایت نیست؟

در ادامۀ انتشار سلسله یی از خبرهای فضیحت بار از دستگاه حکومتی افغانستان، آنچه که مقامات مسؤول در برابر زنان ودختران معیوب ومعلول انجام داده اند، حکومت افغانستان را در این زمینه و نیزخرابی نظام صحی، در سطح جهان مقام نخست بخشید.

به نقل از آژانس خبررسانی آلمان Dpa، دیده بان حقوق بشر، شام دوشنبه( 27 آپریل 2020) در نیویارک (همجنان درکابل) اعلام داشت که "در افغانستان، زنان معیوب در سطوح گوناگون در معرض استفادۀ سؤ مقامات مسؤول قرار گرفته اند."

در این گزارش درحالی که از بی مسؤولیتی مقامات حکومتی افغانستان در برابر همه معیوبین یادآوری شده، اما اشارۀ ویژه بر رفتارهای دارد که در برابر دختران و زنان چهره نموده است.

بی اعتنایی درامورصحی، آموزشی ونیازهای اجتماعی معیوبین را عمل وحشیانۀ استفادۀ سؤ جنسی نیز به نمایش نهاده است که هنگام مراجعه برای رفع نیازها از طرف مقامات مسؤول حکومتی مواجه شده اند.

مظلومان و دردمندانی را در نظر آوریم که با تأثیر پذیری از ناهنجای های گوناگون در جامعه، از نظر بدنی ویا روحی معیوب شده و ملیونها دالر برای آنها اختصاص داده شده است، اما حکومتی های فاسد، آنرا نه در خدمت معیبوبین، بلکه معیوبین را در خدمت اغراض بیشرمانۀ خود قرار داده اند.

نمی گویم که شنیدن رفتارسؤ با زنان و دختران معلول ومعیوب و ظلم در حق آنها برایم تکاندهنده بود. حتا نمی گویم که آزاردهنده بود. زیرا شنیدن چنین خبری دور از تصور وانتظارنبود ونیست. امتیازگیران و گرداننده گان حکومتهای خائن، دست نشانده وپوشالی از جمله مافیایی که اشرف غنی گردآورده است، چنان لگام گسیخته برجان و مال و ناموس مردم تاخته و آزارها رسانیده اند که من و مایی با آن آزارها زیسته وشب را به یاد آزار دیده گان به سحر برده، به قدر کافی رنج نویس  و درد سرا شده ایم. شنیدن چنین خبرها به دامنۀ نفرت واندیشیدن به نیازگم شدن روی این دارودسته های فاقد احساس انسانی و بی اعتنا به حد اقل وظایفی که در محافظت حتا انسان معیوب و معلول دارند، می انجامد.                                     ***

یادآوری: عکس از متن انگلیسی گزارش  Human Rights Watch گرفته شده است. برای مراجعه به این منابع: https://www.hrw.org/video-photos/video/2020/04/27/afghanistan-women-disabilities-face-systemic-abuse.

 

.................................................................

خواجه بشیراحمد انصاری

دهلیزهای استراتژیک

و صدای پای طالبان

در هفته‌ای که گذشت از تقابل و تفاهم دو استراتژی در پیوند به افغانستان حرف زدیم که یکی از مسیر واشنگتن- خلیج- اسلام‌آباد عبور می‌کند، و دیگرش از راه مسکو- تهران. یکی دو روز بعد از نشر مقال و در راستای همین قطب‌بندی‌ها ما شاهد دو خبر دیگر هم بودیم که یکی اظهارات «ماریا سخاروفا» سخنگوی وزارت خارجه روسیه بود که گفت «امریکایی‌ها با پشتی‌بانی از کاندید مشخصی، کشمکش‌های سیاسی پساانتخابات افغانستان را شدت بخشیده‌اند»؛ و دیگرش ورود نماینده‌ی ایران در امور افغانستان بود که با شماری از مهره‌های سیاسی دیدار و گفت‌وگو نمود.

پرسشی که مطرح می‌شود: طالبان چه جایگاهی در این استراتژی‌ها دارند. همان طوری که سال‌ها پیش گفته شده بود، طالبان جزء مهم استراتژی واشنگتن-خلیج-اسلام‌آباد بوده‌اند که پیوسته کوشش کرده‌اند ماهیت اصلی‌شان را با شعاری چند ستر و اخفا کنند.

در ۱۸ سالی که گذشت، من هیچ گاهی شعار جنگ با طالبان را جدی نگرفته‌ام. در حالی که تمامی عناصر تروریسم در وجود این گروه دیده می‌شود، ولی باز هم هیچ سازمان بین‌المللی‌ای این گروه را هنوز تروریست نخوانده است که دولت‌مردان کشور ما هم از این امر مستثنا نبوده‌اند.

شماری از سیاست‌مداران افغانستان، طالبان را پیوسته برادران ناراضی خوانده‌اند، که برخی از فعالان سیاسی این سلوک عجیب و غریب آن‌ها را به مشترکات قومی پیوند می‌دهند، ولی به باور من، آن‌چه این سیاست‌مداران را با طالبان برادر ساخته است، پیش از آن که به قومی رابطه داشته باشد، به یکی از این دو چتر بزرگ استراتژیک پیوند دارد. آری! طالبان کودکان گستاخ، نازدانه و مردم‌آزار کوچه، یکی از این دو استراتژی به شمار می‌آیند که اختلاف با آن‌ها چیزی جز یک اختلاف خانواده‌گی نیست.

آخر چه کسی می‌تواند باور کند که این جنگ را می‌توان بدون داشتن سلاح هوایی که ارتش افغانستان از نبود آن رنج می‌برَد، یک‌طرفه نمود. چند سال پیش از زبان یک افسر ارتش شنیدم، سنگین‌ترین سلاحی که در هلیکوپتر‌های جنگی اردوی افغانستان حمل می‌شود «پی‌کا» است.

امروز تلفون‌های همراه به عنوان وسیله‌ای که می‌توان از طریق آن داده‌ها و ارتباطات را ردیابی و شبکه‌ها را کشف کرد، اساسی‌ترین ابزار در جهت تأمین و یا برهم زدن امنیت کشور‌ها به شمار می‌رود. پرسشی که مطرح می‌شود، چرا سیم کارت این تلفن‌ها چون پیاز و کچالو و بدون گرفتن نشان انگشت به فروش می‌رسد؟

خلاصه‌ی سخن، تا زمانی که خیانت ملی بر مبنای منافع ملی تعریف نگردد، و تا زمانی که این منافع، معیار دوستی و دشمنی با استراتژی‌های بیرونی قرار نگیرد و باز از میزان وابسته‌گی‌های ما کاسته نشود، چرخ جهنمی جنگ هم به بهانه‌های مختلفی خواهد چرخید و دور و تسلسل آن ادامه خواهد یافت.

..........................................

عارف منصوری

روزهاى دشوار و پر چالشِ پيشرو !

سرانجام پروسه مهندسى شده، مملو از تقلب و زمانگير انتخابات به آخر رسيد و نقطه پايانى به عمر حكومت تحميلى و مصلحتى وحدت ملى گذاشته شد. ناكامى و جانبدارى امريكا در مديريت نتيجه انتخابات، منجر به دو دستگى سياسى در كشور گرديد كه تحليف همزمان دو تيم پيشتاز ثمره ى آنست.

غنى يك بار ديگر با عدم مشروعيت داخلى اما با حمايت خارجى، ظاهراً تا هنوز در ارگ ابقاء شده كه با مخالفت سياسى و نظامى تيم ثبات و طالبان مواجه است. اينكه با چه سازوكارى اين دو معضل را حل و از اين دو گردنه ى دشوار عبور خواهد كرد، به تحولات آينده بستگى دارد.

و اما داكتر عبدالله كه تهور و ريسك بزرگ سياسى را نموده، با مخالفت صريح با خواست و سياست امريكا در برابر دشوارى هاى زيادى در آينده نزديك روبروست. او كه تا ديروز در خانواده جهادى به نزديكى و همسويى بيش از حد و حرف شنوى از امريكا متهم بود، در يك اقدام غيرمنتظره همه رشته هاى بافته شده روابطش را با امريكا، پنبه نموده و در قد و قامت يك رهبر مردمى ظهور كرد كه در راس يك اجماع بزرگ ملى قرار دارد.

مسلم است كه دو حكومت در يك اقليم نمى گنجد و امكان ندارد افغانستان براى پنج سال آينده از ارگ و سپيدار بطور موازى رهبرى شود. اما سئوال اينست كه تا چه مدتى و با چه ميكانيزمى اينگونه به پيش خواهيم رفت؟ و آنچنانكه هر دو طرف راه هاى تفاهم و مذاكره را همچنان باز گذاشته اند، چطور و با چه سازوكارى تفاهم خواهند نمود و در چنين فضاى بى اعتمادى و تقابل، با چه ميكانيزم و سهمبندى قدرت در ساختار نظام، كنار هم قرار خواهند گرفت؟

قطعاً روزهاى پيشرو، فرصتهاى سريعى براى مانور هاى سياسى خارجى و تحركات نظامى داخلى دو تيم براى تثبيت، تحكيم و تقويت جايگاه و پايگاه شان در مقياس ملى و بين المللى است.

در بُعد داخلى، حمايت هاى مردمى در ولايت، تعين واليان و مقامات محلى، تشكيل كابينه و در دست داشتن ميديا جدى و مؤثر است. و در عرصه خارجى، تأمين رابطه با كشور هاى خارجى و برسميت شناختن كشور هاى ذينفوذ و ذيدخل در افغانستان است كه براى بقاى هر يكى در قدرت لازم و ضرورى پنداشته ميشود.

تا هنوز جامعه جهانى و نيروهاى نظامى داخلى تا حدى و عملاً بيطرفى خود را در ميان دو تيم حفظ نموده اند و كشور هاى تأثير گذارى نظير روسيه، چين، ايران، پاكستان، عربستان، تركيه، هند و برخى ديگر موضع شفافى در خصوص تنش كنونى اتخاذ ننموده اند. كه قطعاً بزودى تصميم خواهند گرفت و اعلان خواهند نمود.

بعيد نيست خواسته امريكا چنين بوده باشد كه در آستانه توافقات آنها با طالبان، حكومت ضعيف و فضاى پُر چالشى در افغانستان حاكم شود تا زمينه و بستر طبيعى براى تطبيق مرحله وار و تدريجى تفاهمات شان با طالبان قرار گيرد.

بى ترديد گماشتگان امريكا و سازمان ملل از همين امروز دست به كار شده اند تا قبل از تشكيل كابينه و هر اقدام ديگر دو تيم كه شگاف را ميان شان بيشتر خواهد ساخت، اسباب گفتگوى رهبران دو جناح را فراهم سازند. و چنانكه تصور ميرود، خواهان انعطاف بيشتر از داكتر عبدالله خواهند بود تا از ادعاى رياست جمهورى اش منصرف شده، با كسب امتيازاتى با غنى تفاهم نمايد. اينكه او چگونه اين مهم را مديريت و هوادارانش را توجيه و اقناع خواهد نمود، دشوارى ايست كه در پيشرو دارد.

نصیرمهرین

معرفی کتاب دل گفته های من

دل گفته ها بردل می نشینند

نام کتاب: دل گفته های من

نویسنده: ویس سرور

ناشر: انتشارات شاهمامه

نشانی نویسنده در فیسبوک:

Wais Soroor

"دلگفته های من"، سخنان ویس سرور، انسان عزیز، اجتماعی و وارسته از قید وبند هرگونه  تعصب، تبعیض، تحجر، ترس آلوده گی و محافظه کاری های مصلحت آمیز است. این ویژه گیها سبب شده اند که شنیده گی ها ویا دیده گیهای نامطلوب وسزاوار اعتراض را به نکوهش بگیرد، از کلیشه کاری و شعاربازی برکنار بماند و در برابر آنها پای صمیمانۀ پیشنهاد اصلاحی را پیش بیاورد.

هنگامی که وقت ابراز برخی از این سخنان را نگاه می نمودم، متوجه شدم که گاهی دست در تهیۀ سرودۀ کنایی و طنز الود داشته، اما به زودی او را خبر تکانۀ انتحار و انفجار ویا سایر زشتی های مردم آزار در میهن، به گریستن واداشته که احساس ایجاد شده وآن گریۀ دل را نیز با خروشنده گی و بی پروایی بر فرق انسانکشان فرو برده است. چنین بود که من پس از خواندن کوتاه نوشت های وی، پیشنهاد ترتیب مطالب را از روی موضوعیت آنها نه نمودم. ترجیح دادم که تنوع مطالب که در سیر زمان خاطر او را مشغول نموده یا آزرده اند، مطابق زمان تهیه شدن بیایند.

شایان یادآوری میدانم که من نیز درکنار چند دوست دیگر، برای ویس سرور گرامی این پیشنهاد را نموده ام که به گلچین نمودن این فراورده ها از "فیسبوک" بپردازد و کتابی فراهم نماید.  زیرا به رغم جاذبه وکششی که "فیسبوک" آفریده از نقش وارزش کتاب و خواندن چنین مطالب در آن نه کاسته است.

آرزو می نمایم سخنانی که از دل پاک وی برخاسته اند و آرزویی جز بهبود خواهی ندارند، بر دلهای درد آشنا بنشینند ونیازهای تحول و دگرگونی پذیری زشتی وپلشتی ها را همراه صمیمی باشند

...............................................

محمد عارف  عباسی

وحدت ملی و همبسته گی

ای فرزندان غیور و نامور کوه پایه های پرهیبت و حماسه ساز تأریخ، ای دلیر مردان هزاره، تاجک، پشتون، ازبک، ترکمن نورستانی و بلوچ که همه در آزمون های گوناگون پیروز و سربلند برآمدید!

من منادی ام که از بستر مریضی با درد و سوز و گداز می گویم که من به شهامت، شجاعت، خرد و فراست شما ایمان دارم، و یقین کامل دارم که نیروی خلاقۀ ملی شما مثل هر ملت جهان توان مندی تغییر بهبود حال داشته و ممثل واقعی حاکمیت ملی و رهایی از جمیع اسارت ها است.

این ندای من شعار نیست، هورا نیست و نعرۀ تکبیرهم نیست بلکه فریاد قلب افگاریست که با تمام بیچارگی شاهد فروپاشی سقفی ام که نیاکان ما به قیمت خون های پاک خود آن را اعمار و افتخار آزادگی به آن بخشیدند. و من و تو به نام ملت افغان در زیر آن تا حال به افتخار و سربلندی زیستیم.

ندای من توأم به تضرع برخاستن، شکستن، ریختن، ویرانی و قتل و قتال نیست، که همه را تجربه کردیم، ندای من قیام و به پا خیزی است بر بنیاد وحدت ملی و هم بستگی صادقانه و بی شایبه که فراموش کردن خود به خاطر افغانستان عزیز باشد.

خرد و فراست، تعقل و دانش باید انگیزه های مقدم این تحرک باشد. مگذار که دشمنان، نفاق و شقاق و متلاشی شدن خانۀ مشترک ترا جشن گیرند و سگان پروردۀ دم درب شان از این حال اسفناک برای بقای قدرت خود بهره برداری نمایند و لو که از قوم خودت باشد.

من برایت می گویم که وطن به سوی تباهی و نابودی قهقرایی روان است. این صلح پالی و بحث های این جا و آن جا دام های تزویری بیش نیست و بر حلقه های زنجیر اسارت دور گردن من و تو می افزاید.

برخیز و بیدار شو و چشمانت با دستان تعقل بمال و روشنی واقعیت ها بنگر.

والله که هیچ خارجی مسلمان و غیر مسلمان در فکر رهایی تو از این منجلاب باشد. تو استی و فقط تو استی، ای دختر و پسر افغان که توان درهم شکستن این طلسم ننگین اسارت داری.

از خواب غفلت برخیز و راه آزاده گان خردمند پیشه کن و بی تفاوتی را کنار بزن ودر حلقۀ کثیف تفرقه ها که دسایس دشمنان است مه پیوند و وطنت نجات ده.

این است ندای کهن سال عاشق دل سوختۀ وطن از بستر ناجوری.

..........................................

محمد عارف منصوری

 

چرا از گذشته عبرت  نمى گيريم ؟

 

سقوط حكومت داكتر نجيب، از اقدام قومگرايانه و تعصب آلودى آغاز شد كه بقول فريد مزدك از اعضاى رهبرى حزب وطن، نجيب مى خواست يك جنرال پشتون را روى سينه اقوام غير پشتون بنشاند و توسط جمعه اسك، شمال را كه آبستن بحران بود، مهار كند. اما علاوه بر آن كه مهار نشد. وخامت روزافزون وضعيت، منجر به سقوط رژيم و برچيده شدن حاكميت چهارده ساله چپ در افغانستان گرديد.

حالا نيز اشرف غنى احمدزى، سلاله نجيب احمدزى، يكى ديگر از هم قبيله هايش را بنام جنرال ولى احمدزى قوماندان قول اردوى ٢٠٩ شاهين در شمال تؤظيف نموده تا زهر چشمى باشد به سه محورقدرت محلى يعنى جنرال عبدالرشيد دوستم، استاد عطاء محمد نور و حاجى محمد محقق كه هر يكى از نفوذ گسترده ىدرشمال برخوردارند.

بى ترديد اين گونه اقدامات قومگرايانه، آن هم در آستانه خروج احتمالى سربازان خارجى و ورود احتمالى طالبان در ساختار قدرت كه امكان بروز مجدد تقابل هاى قومى و استخوان شكنى هاى دهه نود را بعيد نمى نماياند، نه تنها به ضرر حاكميت نيمبند و فاقد مشروعيت ارگ است بلكه هرگز با منافع و مصالح كل افغانستان مطابقت ندارد.

شايد غنى چنين محاسبه نموده باشد كه جنرال دوستم مهره ى منزوى صحنه سياسى افغانستان است كه ديگر توان مانور هاى قبلى را ندارد و خطرى از ناحيه وى متصور نيست. اما تاريخ نشان داده كه بزرگترين بحرانات سياسى و اجتماعى از جرقه ى حوادث كوچكى مشتعل گرديده.

همان طور كه زوال حكومت كمونيستى از اختلاف درون حزبى و سركشى و بغاوت جنرال مومن اندرابى كه خود عضو حزب وطن بود، آغاز و دامنه ى آن با مخالفت هاى ديگران وسعت پيدا كرد تا منجر به دو پارچگى رهبرى حزب و دولت و فروپاشى كامل آن شد.

نمي دانم چرا سياستمردان بى درايت و بى كفايت افغانستان هيچ گاهى از گذر زمان و وقايع تلخ آن نمى آموزند و عبرت نمى گيرند.

..........................................

الحاج اسرار خواجه  محاسن سفید

پیشنهاد به کمیسیون محترم انتخابات افغانستان

افغانستان کشور اسلامی از زمان نبوغ اسلام در جوامع اسلامی موضوعات حقوقی و جزائی و انتقال اموال منقول و غیر منقول و غیره در محاکم شرعی در چوکات اصول شرعیت اسلامی صورت گرفته و میگیرد .

مردم رنج کشیده افغانستان در طول تاریخ تحلیف های زمامداران کشور را تجربه نموده -اند زمانی که به قدرت رسیده اند اعمال شان چیزی دیگری بوده از جانبی در شرایط کنونی احزاب و جریانات سیاسی نا متجانس و عاطفی زبانی و قومی و غیره بدون این که عقلانی باندیشند صفوف شان کم سواد و بیسواد فاقد شعور سیاسی و ساختار دولت را  به شرکت سهامی تبدیل نموده اند و ائتلاف های احزاب بدون برنامه همگانی موقت و زمان بر ، خلاصه چنین دولت داری یک تعداد محدود اشخاص جاه طلب را به قدرت و ثروت رسانیده که نتیجه آن فقر ، بیکاری ، مهاجرت و  جوانان را معتاد به مواد مخدر و مردم را به خون آغوشته که اکثراً آگاهانه صورت گرفته که محکوم عامه مردم و وجدان خود اند .

اینجانب منحیث یک شهروند و محاسن سفید  در صورتی که کمیسیون محترم انتخابات واقعاً مستقل باشند به ارتباط پذیرش کاندیدان در عموم نهادهای انتخاباتی پیشنهاد ذیل را بعرض می رسانم .

۱- عموم کاندیدان محترم خط مش و برنامه خویش را با تحصیلات و تجارب کاری شان ثبت وثیقه شرعی درمحاکم مربوط محل خویش نمایند .

۲- دارایی مالی و جایداد شخصی فامیل اش درج وثیقه گردد .

۳- کاندید محترم تعهد بسپارد افتخار خدمتگذاری به مردم را عقلانی در پرتو علم و خرد بدون بادیگارد انجام می دهد .

۴- کاندیدان محترم می توانند فوتو کاپی وثیقه شرعی را که روشن و خوانا باشد در محلات که لازم دانند نصب نمایند با تنظیم چنین اسناد می توانند هر قدر پول مصرف نمایند مجاز باشند با پیشنهادیه فوق در کمیسیون محترم انتخابات از اتحادیه حقوق دانان کشور و استادان محترم دانشگاه ها و نخبگان و اتحادیه ژورنالیستان و جامعه مدنی توقوع می رود که در اصلاح پیشنهاد بهتر و خوبتر نظری داشته باشند از طریق وسائل لازم ابراز نظر نمایند یگانه منظور این قلم افغانستان عزیز دارای پارلمان مردم سالار تا نظام پارلمانی را تمثیل در پرتو ارزش های موازین اسلامی نهاد های عدلی و قضایی در حاکمیت قانون و دفاع از حقوق عامه دست باز داشته باشند . مولانا بزرگ بلخ فرموده ،

بی ز تقلیدی نظر را پیشه کن 

    هم به رای عقل خود اندیشه کن .

تاریخ - ۱۳ حوت ۱۳۹۶ 

................................................................. 

نصیر مهرین

چهره ی کمک و برادری

با تروریست ها عیانتر می شود

از قراین لشکر کشی هایی حکومت پاکستان که از دوماه به این سو علیه طالبان پاکستانی در پیش گرفته است، از دیدارهای ابلاغ نشده ی مقامات پاکستان و افغانستان، هجوم بخش وسیعی از تروریست ها از وزیرستان به سوی افغانستان، عیانترشدن آرزوهای جفا آمیز وضد مردمی رئیس جمهورکرزی ،که برای بازگشت طالبان دارد ( نه وفا به عهد وسوگند به قانون اساسی و نظامی که در رأس آن قرارگرفت) ، فرستادن پیام های علنی برای گروه جنایتکاری که هر روز دهشت و وحشت می آفریند، مانع شدن سهمگیری سلاح ثقیل علیه عملیات جمعی تروریست ها، آزاد نمودن تروریست ها از زندان ها وانکار از نقش تروریستی دگر باره ی آن ها، همه وهمه، از ایجاد فضایی حاکی است که کرزی و گروه ارگ نشین وی در واپسین ایام نکبت بارحکومت خویش ، خدمت به تروریسم را عیانتر می نمایند.

سوکمندانه نبود جنبش گسترده ومؤثر ضدتروریستی، که در برابر چنین خیانتی ایجاد مانع کند، فریبکاری قدرت های بزرگ و دروغ بودن مبارزه ی ضد تروریسمی که مردمان رنجدیده ی جوامع مانند افغانستان را تهدید می کند، دیدارها وعهد وپیمان هایی که در خفا با تروریست ها می بندند، همنوایی بیشتر وعمیق تر قدرت خواهان متقلب با تروریست ها و موجودیت اشخاص ونهاد های شبیه طالبان در جامعه؛ فضای پرمخاطره تری را در چشم انداز قرار می دهد. فضایی که می گوید: زندگی زنان ومردان، کودکان وشاگردان مکاتب ودانشگاهیان، مدافعین آزادی بیان، مدنی اندیشان، مدافعین رعایت کرامت انسانی، ومخالف اعمال اپارتاید اجتماعی وجنسی وملیون ها انسانی را که چند دهه است بار رنج و درد را بر شانه دارند، بازگشت وحشت آمیز ترین دست پرورده گان بن لادنی تهدید می کند.

سخنانی را که دیروزحامد کرزی بر زبان آورد، بوی عیانترشدن خدمت به طالبان و رشد خطری را می دهد. حامد کرزی با وجود جنایت های که طالبان انجام داده است، وهر روز سیر فزاینده یافته، به برادری محکم تر با آن ها اصرار ورزید. در کمال دیده درایی نقش تروریست هایی را که از زندان ها آزاد کرده بود، انکار کرد.

 

جدی گرفتن این خطر ومقابله با آن، مستلزم گسست از بی تفاوتی ،هماهنگی تحرکات پراگنده، سمت وسو یافتن فعال وهماهنگ آن علیه جهالت اندیشی هایی است که از دل خویش، تبهکاری ونابودی انسان و آرزو های انسانی را باز تولید می کند.

..........................................

محمداکرم اندیشمند

  گروه های تکفیرگرا وستیزه جو

ظهور گروه های تکفیر گرا و ستیزه جو از نام و آدرس اسلام و جهاد مانند گروه های داعش، القاعده، طالبان، بوکو حرام و ..... از زوایۀ دینی و آیدئولوژیک، به فهم، باور و قرائت آن ها از اسلام و به خصوص از آموزه ها و احکام اسلام در مورد جهاد بر می گردد.

این گروه ها در معرفت دینی و اسلامی خویش تنها به قرائت سَلَفی، یعنی قرائتی مبتنی بر قرآن و حدیث و سنت دوران حیات پیامبر(ص) و اصحاب، اهمیت و اعتبار می دهند و هر گونه برداشت، تفسیر و قرائتِ غیر از این را نادرست و باطل تلقی می کنند. آن ها با این قرائت نه تنها به ظواهر آیات و احادیث پیامبر توجه می کنند و در صدد تطبیق و اجرای برداشت و دریافت خود از این معنای ظاهری آیات به عنوان حقیقت دین و شریعت می شوند و آن را حقیقت مطلق اسلام میدانند، بلکه از لحاظ زمانی و مکانی و اجتماعی خود را در همانزمان و مکان و جامعۀ حیات پیامبر قرار می دهند و دنیا را به مدینۀ پیامبر و به جامعۀ نامسلمان و مشرکین بیرون از آن تبدیل می کنند. این گروه ها نه به آرای مذاهب اسلامی و امامان این مذاهب در مورد تفسیر و استنباط احکام و معرفت دینی توجه دارند و نه به شان نزول آیات و شرایط خاص زمانی و مکانی دوران پیامبر و صدر اسلام اعتنا و التفاتی نشان می دهند. آن ها با این احساس و این باور در صدد آن هستند تا جهاد را با نامسلمانان و کفار و مشرکین همچون جهاد دوران پیامبر و عهد صحابه انجام دهند و به زعم خود شان اسلام دوران مدینه و سلف صالحین را بی کم و کاست محقق کنند تا مسلمانان به همان دوران عظمت و اقتدار مورد نظر آن ها برگردند.

وقتی به عمق وحشت و فاجعه در برداشت و قرائت این گروه های افراطی تکفیر گرا و ستیزه جو از اسلام پی می بریم که آنها با این قرائت در واقع جهان امروز را به دو مکان و شهر مدینۀ پیامبر یعنی مکان و جغرافیای حضور خودشان و شهر مکه یعنی مکان حیات اقامت مشرکین مکه تقسیم می کنند و آنگاه خود را مکلف به تطبیق و اجرای حکم آیاتی چون: فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ می بینند و می دانند.

گروه های تکفیر گرا و ستیزه جوی خون ریز با نام جهاد و اسلام بر مبنای باور و قرائت خودشان از اسلام و جهاد، حتی مسلمانی جوامع و کشورهای اسلامی و مسلمان را نمی پذیرند و این جوامع و کشور های مسلمان را نیز مشمول جهاد مورد باور و تلقی خود می پندارند؛ هر چند که به صورت علنی این ادعا را مطرح نمی کنند، اما در عمل به این باور و برداشت پابندی نشان می دهند. نکتۀ شگفت آور و ترسناک این فهم، باور و قرائت این است که گروه های تکفیر گرای ستیزه جوی خون ریز که خود را جهادگر معرفی می کنند، نه به تفاوت مکانی و جغرافیایی دوران پیامبر(ص) و صحابه با جغرافیای امروز توجه می کنند و نه فاصله و گذشت زمانی این دوران را که در حدود یک و نیم هزار سال را در بر می گیرد، مد نظر قرار می دهند. به این معنی که آن ها انتشار اسلام را در این فاصلۀ دور زمانی در سرزمین های مختلف و مسلمانی جوامع و کشور های مختلف دنیا را در طول این سده ها، ناقص و پر از تحریف و ضلالت می دانند و در صدد آن هستند تا با به زعم و برداشت خود جهادی همچون جهاد عصر پیامبر و اصحابش به گمراهی و شرک مسلمانان جهان پایان دهند و دنیای کفر و نامسلمان را هم با جهاد خود وادار به پذیرش اسلام سازند.

برداشت و قرائت داعش و گروه های تکفیر گرا و ستیزه جوی اسلامی از اسلام و قرآن نوعی از برداشت و قرائت دینی محسوب می شود، اما برداشت نادرست و قرائت خطر ناک و غیر واقعی است. این قرائت، اسلام را دین خصومت و جنگ معرفی می کند و پیامی جز خون و ویرانی برای بشریت و مسلمانان ندارد.

..........................................

محمد حیدر اختر

کودتای ننگین هفت ثور

 به روز پنجشنبه هفتم ثور ( 1357)، خلقی ها وپرچمی ها علیه حکومت محمد داود خان کودتا کردند. آمادگی کودتا را از وقتی گرفته بودند که داودخان از تکیۀ بیشتر به اتحاد شوروی خود را کنار کشید وبا کشورهای عربی و ایران و روابط اقتصادی را روی دست گرفت. معلوم بود که امریکا هم خوش بود. قتل میر اکبر خیبر، مراسم دفن او وسخنرانی های سیاسی سبب شد که داود خان امر توقیف تعدادی از رهبران خلق وپرچم را بدهد. در آن وقت به خواهش شوروی و ضرورت کودتا هر دو جناح وابسته به شوروی وحد ت کرده بودند.

بلی آن ها کودتا کردند. از همان روز فجایع، جنایات ومردم آزاری تمام افغانستان را فرا گرفت. ملیون ها انسان آسیب دیدند. در اول وبرای چند ماه هر دو جناح در شکنجه واعدام ده ها هزار انسان سهم مشترک داشتند. بعدا خلقی های بی سواد، به همکاری دستگاهٔ جاسوسی " اکسا" تعداد زیادی را زندانی و یا به قتل رسانیدند. پرچمی ها از جنایات مشترک خودشان با خلقی ها چیزی نمی گویند. پرچمی ها که لفاظ وحیله گر تر ومنافقتر ازخلقی ها استند، جنایات زمان حکومت مشترک را به حفیظ الله امین ( خونخوار جاهل ) ارتباط می دهند. ولی وقتی که خودشان به وسیلۀ تجاوز شوروی قدرت را گرفتند، خاد دستگاه شکنجه وجاسوسی را به جای اکسا به کار انداختند. در وقت حکومت پرچمی ها خلقی های جنایتکار هم مشارکت داشتند. غیر از چند نفر آن ها . دروقت پرچمی ها چیزی که بسیارتر دامنه یافت، همان جنگ وبمبارد قوای شوروی و افغانستانی بود . قصبات ودهات ، شهرها ویران گردیدند. مهاجرت بیشتر شد. ملیون ها انسان سرگردان شدند.

بلی، کودتای سیاه روز هفتم ثور، یک فاجعه بود. مگر فاجعه آفرین ها که تعدادی با بدنامی مرده ویا کشته شده اند، تعدادی از آن ها با بی حیایی ، با پر رویی به لجبازی پرداخته حاضر نمی شوند که جنایات خود را قبول کنند. این عدم قبولی معلوم می کند که جهالت وو خونریزی های زیادی را مرتکب شده اند.

کار دیگر جانیان قاتل و وطنفروش خلقی – پرچمی، این است که دورۀ بعد از سقوط  خود را از قدرت یا دوره حکومت جنگی مجاهدین را به رخ می کشند. وبه گفتۀ مردم " غت مغتولی " می کنند. هرکس که از تأثیر جنگ های مجاهدین انکار کند، دل خلق خدا را آزار می دهد که آزار دیده اند. مگر جنگ های مجاهدین قبلی جنایات، وطنفروشی خلقی پرچمی را  به هیچ صورت پت وپنهان ویا توجیه نمی کند. هرکدام آن ها تقصیر ومسوولیت خود را به گردن دارند. واین هم قابل تذکر است که جنرال های قاتل عضو "کی جی بی" وعضو خلق وپرچم، در جنگ های ویرانگر مجاهدین وبربریت زمان طالبان،هم مشارکت داشتند.

پیام ما در این روز به مردم شریف ما، ،به اولادها و نواسه های جنایتکاران خلقی وپرچمی این است که آن ها را خوب وخوبتر بشناسند. آن ها را محکوم کنند. آن ها باید محاکمه شوند. وقتی گروه خادیست از فیس بوک وانترنیت وخارج نشینی استفاده می کند و به دفاع دوران وحشت می پردازد، ویا رئیس جنایتکاران خاد، داکتر نجیب را ستایش وتوصیف می کند، در زخم های مردم مظلوم، به بیوه های آن دوران، به مادران داغدیده وبه یتیم ها نمک پاشیده وتوهین می کنند.

در این روز به خانواده های محترمی که شهید داده اند و ستم کشیده اند، همدردی خود را ابراز داشته  وبه روح شهدای پاک درود می فرستیم . هزاران نفرین به جانیان خلقی و پرچمی و خادیست ها.

...........................................

شاه محمود محمود

 

      دره زیبای استالف در دامان کوهها

       
پیشګفتار


هنوز نوجوانی بیش نبودم که در موتر شوورلیت بالدار ( که به شش ګزه ) شهرت داشت به رنګ سفید وآبی در کنار خانواده و جوانان همسن وسال با مامایم راهی استالف ګردیدیم . بعداز ګذشتن از شهرآرا و کارته پروان و ده کیپک به طرف کوتل خیرخانه رهسپار شدیم . در آن زمان از ساخت وساز خیر خانه خبری نبود فقط چند پروژه دولتی و اراضی مزروعی چیزی به چشم نمیخورد . سرک ها مثلیکه تازه اسفلت شده باشد زیبایی خاصی داشت و نسبت آرامش جاده کوهدامن موتر حامل ما سرعت خودرا می افزود که با خنده های مان بدرقه میګردید . اما با ګذشت چند ین کیلومتر موتر ما به طرف چپ مسیر خویش را تغییر داد و سرک مملو از سنګ وجغله با خاک ما را همراهی کرد هنوز چند کیلومتر نرفته بودیم که دختران وپسران ده و دوازده ساله با قطار از ګلها مارا خوش امدید میګفت و ګلهای سفید و زرد را که مانند حمیل ( حمایل) ګردن به زیبایی چیده بود برای فروش پیشکش میکردند .تا اینکه به شهر و بازار استالف رسیدیم .
دره زیبا وتخت سفر از دیر سالها میله جای برای هموطنان و توریست های خارجی بود . دوکان های سفالی و چرم دوزی و پوستین فروشی ها یکی پهلوی دیګری افتاده بود . مردم مهربان با لهجه خاص دری که متمایز از دیګر نقاط کشور و حتی کوهدامن بود ګوشهایمان را نوازش میداد . فهمیده میشود که این مردم در حوزه بسته استالف با آنچه به دست داشتند زندګی مینمودند و تماس شان با دیګر نقاط کشور کمتر بوده است    .

به اصطلاح ما ( چاشت) مهمان یکی از دوستان بودیم که در جاده ولایت مغازه پوستین فروشی داشت . غذای اساسی آنها شوربای تند وتیزی بود که کمتر کابلی ها به آن عادت داشتند . نان ګرمی تنوری و شوربای به رنګ قرمز با ترکاری تازه فضای دسترخوان را زیبا آراسته بود . به یاد دارم نسبت تند زیاد بچه های همسن وسالم نتوانستند از یک لقمه بیشتر بخورند . بنابران ما با نان خشک وترکاری چاشت مان را صرف نمودیم        .
دیدن دوباره استالف دیګر هرګز میسر نشد اما خاطرات آن تا حال خاطرم را به سوی دره زیبا وسرسبز آنجا میبرد .

وجه تسمیه و موقعیت جغرافیایی       :


استالف یکی از زیبا ترین دره های افتیده دردامان شرقی رشته کوهایی از هندوکش است که در غرب وادی شمالی قرار دارد. از دهانهء کوتل سالنگ وقتی دردامنهء همین کوه به سوی جنوب راه بکشاید ، چندین دره برسرراه مان مسیر سرک عمومی را تغییر میدهد که نامدار ترین آنها یکی پس ازدیگری عبارتند از : «آشاوه»، «تتمدره»، «هوفیان»، «گل غندی»، «خواجه سیاران بالا»، «توپدره»، «سنجددره»، «رایشت»، «استرغچ»، «خوشاب»، «استالف»، «فرزه»، «ده کو»، «گلدره»، و«شکردره». بدین ترتیب زنجیرهء این دره های زیبا از سالنگ درشمال آغاز و در جنوب به شکر دره در همسایگی دیوار به دیوار با پغمان و کابل پایان می یابد.
استالف در ۳۵ یا ۴۷ کیلو متری شمال غرب کابل در دامنه کوههای (پروان)با شیب ملایم به سمت شرق قرار دارد. آنچه در مورد وجه تسمیه آن گفته می شود که استالف اصلا استافیل بوده است که در زبان رومی به معنای انگور باشد شاید این نام را متکی به دوره یونان باختری با ارتباط به تربیه تاک و انگور به این ناحیه داده شده است و بعدا با تغییر کلمات و ګویش محلی به استالف مسمی ګردید
نسبت آب و هوای خوب و داشتن انواع گوناگون میوه های استالف و نواحی آن بوده که به قول مرتضی حسین بلگرامی امیر معروف الغ بیگ بن میرزا سلطان ابوسعید ؛ استالف و در جوار آن استرغج را سمرقند خراسان خوانده است (۱)
دریای استالف از کوههای غور بند سرچشمه می گیرد و بعد از سیراب کردن استالف به در یای کابل می ریزد. همچنین دو کاریز یا چشمه آب هم جریان دارد که بخشی از آب شرب شهر از این چشمه ها می باشد و یکی از این چشمه ها که به گفته ساکنین محل آب گرم و شور دارد و برای آب درمانی مورد استفاده قرارمی گیرد.
در گذشته صنایع کلاه و پوستین دوزی این شهر معروف بوده است و در حال حاضر صنایع سفالی و کلالی این شهر شهرت دارد و مردم به این کار اشتغال دارند. 

تخت استالف  

تخت استالف یکی از مناطق سرسبز وزیبای است که مملو از درختان بلند بود . توریست ها در آن سالها روزانه به آنجا سفر مینمودند و از از زیبایی طبیعت لذت میبردند .آنچه استالف را برجستگی ویژه یی میبخشد اینست که این دره حیثیت نگین سبز ودرخشان را درمیان سایر دره ها دارد که برگردن افراختهء کوه های غرب«شمالی» حمایل اند. نکته دیگر در مورد درهء استالف اینست که دو تپهء زیبا و پیش برآمده اش به سوی شرق دردو سوی دهانهء آن دارای گسترده ترین چشم انداز بر فراز وادی زیبای شمالی اند. وقتی استالف و این دو تپه اش را از شاهراه سالنگ تماشا کنی، بر فراز تپهء راست، که بلند تراز تپهء چپ است «زیارت ایشان صاحب» استالف قرار دارد. «تخت استالف» که از گذشته های دور محل تفریح خاص و عام بوده است بربالای تپهء چپ ساخته شده است.       
احتمالا استالف به مثابهء یک تفرجگاه عامه در زمان بابر، بنیانگذاری شده است. بنابر ګفته های محترم عصر دولتشاهی که : شاید تحقیق درمورد کتیبه سنگی یی که من در استالف دیدم بتواند درین مورد روشنی بیندازد. عکسی که در پایان دیده میشود، شاید سنگ گوری بوده باشد. روی این سنگ آیاتی از قرآن عظیم الشان «آیت الکرسی» حک گردیده است. ازین سنگ من به تاریخ هفتم جوزای سال جاری -۱۳۸۴عکس گرفتم که زیر یک بتهء بزرگ ارغوان روی نشیب مشرف و حاکم بر «تخت» استالف افتیده بود.

اگر موقعیت سنگ را دقیقتر بگوئیم چنین است:       
از بازار” تخت استالف” پس از پیمودن زینه های سنگی به سوی بالای تپه، پارچه های کوچک زمین (کرد ها) دیده میشود که به گونهء زینه یی یکی بربالای دیگر قرار دارند. موسسات خارجی روی این کرد ها از بالاآب آورده و قوریهء نهال درخت های میوه دار ساخته اند. وقتی ازین قوریه ها بالا میروی، نرسیده به فرق تپه، جایی که هنوز سنگر هایی یادگار جنگ دران پا برجاست، زیر یکی از درخت های ارغوان این سنگ افتیده است. چنان مینماید که این سنگ در جایی بالاتر از موقعیت کنونی اش قرار داشته و اکنون ازانجا غلتیده و به اینجا رسیده است.       
پیداست که این وظیفهء دفتر حفظ آبدات تاریخی وزارت اطلاعات و فرهنگ است تا درمورد توجه نموده آن کتیبه را به جایی که تعلق دارد جابجا ساخته در تشریح پیشینهء تاریخی آن تحقیق نمایند. ممکن است آثار بیشتری بدست آورد که سنگ یاد شده بخشی ازان بوده باشد. حدس نخستین در مورد آن سنگ وابستگی اش به دورهء پس از اسلام و زمانیست که برای اولین بار این منطقه مورد توجه شاهان و شهزادگان بابری قرار گرفته است. (۲)  
قابل یادآوری است در سال ۱۳۷۴ هـ ش احمدشاه مسعود که تقریبا همه کاره دولت مجاهدین بود در همین تخت سفر با رابین رافایل معاون وزیرخارجه امریکا ملاقات نمود .
فعلا تمام بخش های اداری ولسوالی استالف در تعمیر هوتل تخت استالف موقیعت دارد نظر به گفته مقامات ولسوالی استالف تا زمانیکه که کار تعمیر ولسوالی در منطقه "باغ صفا "به پایه اتمام برسد ولسوالی در همین جا به کار های خود مصروف خواهد بود .
هوتل تخت استالف زمانی یکی از هوتل های مشهور توریستی در منطقه بود و در زمان های جنگ و حکومت طالبان این تعمیر به یک ویرانه مبدل گشته است .
در قسمت جنوبی تخت استالف شفاخانه استالف موقیعت دارد که خدمات اولیه صحی را به مردم ارایه میکند . تخت استالف پوشیده از درخت های مثمر و غیر مثمر است و پنجه چنار های زیبا و منظم زیبایی خاصی به این منطقه بخشیده است         .

زیارت ایشان صاحب   
موجودیت زیارت مشهور« ایشان صاحب» ﻣﯿﺮ ﺳﯿﻒ اﻟﺪﯾﻦ ولی ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻪ اﯾﺸﺎن ﺻﺎﺣﺐ اﺳﺘﺎﻟﻒ ﭘﺪر ﺟﺪ ﺳﺎدات اﻫﻞ ﺳﻨﺖ اﺳﺘﺎﻟﻒ ﻗﺮار ﻟﻮح ﻣﺮﻗﺪش ﭘﺴﺮﺳﯿﺪﺟﻼل ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. در قسمت غربی تخت استالف موقعیت دارد . و برای این دره اهمیت روحانی نیز میبخشد که خود در انکشاف صنعت و تجارت دران نقش بارزی داشته است. بازار های استالف در گذشته شمار بیشتر مشتریان خود را درمیان همین زایرین می یافتند. همچنان سادات استالف که برای بسیاری از عوام در سراسر وادی مورد احترام بوده مرجع روحانیت شناخته میشدند در جلب مردم برای دیدار از استالف نقش خود را داشته اند. کسانی برای زیارت و کسانی برای دم و دعا و تعویذ گرفتن به استالف روی می آوردند. چه بسا که، آب و هوای استالف و طبعیت زیبای آن خود شفابخش روح و روان آدمیزاد است. به ویژه برای زنان که دچار افسردگی های روانی در چاردیوار خانه های خود میشدند، زیارت استالف برای شان بهترین و کارآ ترین درمان بوده است.
سادات استالف از وارثین و اعقاب سدمحمدعلی احرار برادر میر سیدعلی ولی میباشند . محترم محمد حنیف حنیف در کتاب ګلزار عشق امورده است که :اولاده سید محمد علی احرار به نام میر و به اصطلاح ازبکیه ایشان یا میر استالف یاد میګردند . اینها حنفی مذهب اند و با سادات هوفیان ( هوپیان ) خویشاوندی دارند .(۳)

پایان سخن     
استالف زیبا است و پرخاطره . دره سرسبز که دامنه کوهدامن را سبزینه نموده است .
اما زیبایی های این دره زیبا بعد از هفت ثور ۱۳۵۷ هـ ش به نابودی ګرایید از یکطرف مرکز مقاومت شد و از طرف دیګر دولت وقت به خاطر به کنترول درآوردن سرک عمومی که به جاده سالنګ و حیرتان وصل میشد . روزانه به جنګ و بمباردمان می پرداخت . ګرچه سالهای پسین سرک بګرام و ده سبز احداث ګردید اما جاده کماکات تحت آتش بود چون یګانه راه اکمالات مجاهدین بود . در وقت مجاهدین چنګهای داخلی و قومندان سالاری وضع استالف را بهبود نبخشید تا اینکه طالبان ګروه های مقاومت خویش را دراین ساحه شناسایی و از بین بردند . بار دیګر استالف ویران شد       .
بنابران استالف را نمیتوان با همه زیبایی آن به فراموشی سپرد ګلهای لاله که در دامن قوریه ها انګور هر سال می رویید به دامن دره زیبایی می بخشد . یکی از ویژکیهای منطقه موردنظر رویش گل لاله می باشد، خصوصا اینکه گلهای لاله درتاکستانها انگور به و قوربه چشم می خورد. شاید بتوان گفت بخاطر اینکه مزارع و تاکستانهای انگور هرسال شخم زده نمی شود، پیازاین گیاه ماندکاری بیشتری دارد و به همین خاطر در مزارع تاکستانهای انگور گلهای لاله بیشتری به چشم می خورد. به نظر می رسد بقایای برگ تاکهای انگور زمينهای این نواحی را نرمتر کرده است        .
آنچه در گذشته نیز مهم بود واکنون میتواند بیشتر ازهروقت دیگر مورد بهره برداری به نفع منطقه قرار بگیرد، موجودیت چشمه های گوگردین در نزدیکی استالف است. محلی که این چشمه ها قرار دارند، به خاطر آب آن، «شورابه» نامیده میشود. آب این چشمه ها سلفر دارد و برای درمان بسیاری از بیماری های جلدی شفا بخش است. اگر آب این چشمه ها به گونهء عصری لوله کشی شده و ازان حمام های به خصوص ساخته شود، میتواند سبب جلب شمار زیادی از مردم (داخلی و خارجی) شود.
باغداری در استالف پیشهء عام مردم است. توت، انجیر، انگور، انار، چارمغز، سیب، زردآلو و سایر میوه جات ازین دست در استالف به وفور یافت میشود. زیرا آب و هوایی راکه این نباتات برای رویش خویش نیاز دارند در استالف تا بخواهی هست. 
امروز استالف صرف نظر از نا امن بودن آن که مردم را رنج میدهد وضعیت روشنای و بهره گیری از نیروی برق دراین منطقه با استفاده از نیروی آب و هدایت آن از ارتفاع بالا یک مرکز تولید جریان برق ایجاد گردیده که ظرفیت تامین برق استالف را دارد. اکثر شبکه های مخابرات بیسیم در استالف آنتن دهی دارد.دربرخی از نقاط استالف ، نهادها و منازل مسکونی و ادارات دولتی با استفاده از سطح شیب موجود از آب نل ( لوله کشی ) بهره مند گردیده اند. (۴)        

زیر نویسها

۱ـ اقبال ٬ افغانستان شناسی ٬ ( استالف) به نقل از پوهاند محمد حسین یمین ٬ افغانستان تاریخی کابل ٬ ۱۳۸۰ هـ ش ٬        
۲ـ دولتشاهی ـ عصر ٬ استالف نیست استالف جان بګویید !٬ مقاومت ٬      
۳ـ کوثر النبی ٫ سادات افغانستان ٬ ص ۲۴  
۴ـ اقبال ٬ اثر در پیش ګفته شده

...........................................................................................................................

Druckversion Druckversion | Sitemap Diese Seite weiterempfehlen Diese Seite weiterempfehlen
استفاده از مطالب رنگین با ذکر ماخذ آزاد است © Rangin