Rangin
Rangin
Rangin
Rangin

تحت نـظـر حیـدر اخـتر

 

استفاده از مطالب  رنگین با ذکر ماخذ آزاد است

 حسین مهدوی

ملیشه های غنی از چه کسی انتقام می گیرند؟

ما می دانیم که گروه های مسلح غیر مسئول ، مسئول بسیاری از شکنجه ها، قتل ها و ویرانی های کشور است. این گروه ها برای رسیدن به اهداف شان به بسیاری از ارزش های انسانی و مدنی پشت پا زده اند. اما زمانی که حکومت دقیقا مانند همین گروه ها رفتار می کند و درست مثل گروه های غیر مسئول، دست به شکنجه و کشتار مردم می زند، نام آن را باید فاجعه قانون و مسلخ مدنیت نهاد. ملیشه های غنی به بهانه ی تعمیم و گسترش حوزه ی اقتدار قانون و تعمیم نظم عامه بسی بیشتر از ملیشه های بدنام تاریخ کشور به شکنجه و کشتار سربازان قیصاری پرداختند. به گزارش بی بی سی حتی چند نفر غیر نظامی نیز پیش از مرگ آن قدر توسط ملیشه های بد نام غنی شکنجه شده اند که صورت شان قابل شناسایی نیست. به راستی چه کسی پشت این کشتار کور و شکنجه ی قرون وسطایی قرار دارد؟ آیا کسانی از وابستگی های قومی این مردم نفرت دارند و می خواهند بدین وسیله خشم شان را فروکش کنند؟ و یا این که مشکل شخصی با تک تک این کشته شدگان دارند؟

هرچه باشد، ملیشه های آدم کش غنی بیرحم تر و درنده خو تر از دیگر ملیشه های بی رحم این سرزمین اند. زور ملیشه های غنی به طالب و داعش نمی رسد، تنها می توانند دست کسانی را که علیه طالب و داعش جنگیده اند بسته و با شکنجه های قرون وسطایی به قتل برسانند.

..........................................

میرحسین مهدوی

 

سخنان پدرام را چگونه    باید خواند؟

در برابر دکتر لطیف پدرام واکنش های عاطفی و سیاسی متفاوت و اکثرا متضادی شکل گرفته است. عده ای از او نفرت دارند و می خواهند سر به تن این آدم نباشد، در مقابل عده دیگری او را فریاد رسای عدالت و آزادی می دانند. این تفاوت و تضاد یک امر طبیعی است و هرکسی حق دارد آنگونه که می خواهد و یا می فهمد در برابر رخداد های سیاسی و سیاستمداران از خود واکنش نشان دهد. اما چگونه می شود به این مسایل بیطرفانه نگریست و بیرون از دایره ی تنگ ایدلوژی قومی این قضایا را نقد و بررسی کرد؟

بیایید همین حادثه ی امروز را در نظر بگیریم، یکطرف ماجرا چند وکیل پارلمان است که با شهامت و شجاعت فراوان به محل سخنرانی پدرام رفته و قصد لت و کوب و احیانا کشتن او را داشتند، طرف دیگر ماجرا خود پدرام و سخنان جنجالی امروز اوست. اگر بشود لحظه از علایق و سلایق سیاسی خود گام بیرون نهاد و روی سخنان آقای پدرام مکث نمود، شاید بتوان امکان بررسی بیطرفانه ی این جاجرا را جستجو کرد.

کل سخن آقای پدرام اینست که ناحیه ی بندی در حوزه ی انتخابات غزنی به خاطر ترس حکومت از هزاره هاست. حکومت می ترسد که هزاره ها تعداد زیادتری از کرسی های پارلمان را از آن خود کنند. حالا بیایید همین یک جمله ی آقای پدرام را بیطرفانه بررسی کنیم. البته تکلیف کسانی که صلاحی جز خشم ایدلوژیک ندارند ( مثل نمایندگان خشم الودی که در صحن مجلس دست به بلوا و اغتشاش زدند) روشن است. روی سخن من با کسانی است که می خواهند قبل از اینکه عاطفه ی قومی و ایدلوژیک شان تحریک شود، به بررسی خردمندانه و بیطرفانه ی ماجرا بپردازند. برای این عده از دوستان می گویم، کجای سخن آقای پدرام دروغ است؟ اگر حکومت از رای هزاره ها ترس ندارد، پس دلیل این تقسیم بندی در چیست؟ نگاهی به انتخابات قبلی در ولایت غزنی نشان می دهد که اکثرا مشارکت کنندگان هزاره ها بودند. حکومت نگران است که با عدم استقبال پشتون ها در این ولایت ، انتخابات به نفع هزاره ها تمام خواهد شد. آیا دموکراسی و رای مردم به همین معنی است؟ حکومت می خواهد با خارج کردن قدرت رای هزاره ها از حوزه ی غزنی، امکان پشتونیزه کردن قدرت دراین ولایت را فراهم سازد. حالا کسانی که نگران آینده ی این سرزمین اند به خوبی می دانند که برای عبور از بحران سیاه فعلی فقط یک راه وجود دارد، تاسیس و تقویت نظام های دموکراتیک، عبور از بند های قومی و قدم برداشتن در راه ملت سازی. اگر چین رویکری یک درک و درد مشترک باشد، پشتونیزه کردن غزنی نه تنها به نفع هزاره ها نیست، که زهر کشنده ای برای سرنوشت پشتون ها نیز به حساب می آید.

با چنین مقدمه ای می توان گفت که پدرام در این موضع گیری مشخص دقیقا در راستای منافع بزرگ ملی گام برداشته و تلاش کرده که کشور را از یک بلای بزرگ سیاسی نجات بدهد.

..........................................

ضیا ضیا ناشر هفته نامه افق

قدر دانی از دکتور اسد الله حیدری  

به گزارش هفته نامۀ "افق" ؛ انجمن همکاری افغانهای نیو ساوت ویلز روز یکشنبه 25 مارچ از پوهنوال دکتور اسدالله حیدری ضمن محفلی در هال آن انجمن تقدیر به عمل آورد. درین محفل بزرگان، نخبه گان وفرهنگیان اعم از زنان ومردان اشتراک ورزیده بودند.

محفل که با تلاوت قرآن کریم آغاز شد، پس ازان آقای انجنیر عزیز دقیق ضمن خوش آمدید از سوی انجمن به حاضرین، زندگینامه پر بار دکتور حیدری را به خوانش گرفت که مختصر آن به این گونه است:

دکتور حیدری یکتن از استادان سابقه پوهنتون کابل میباشند. او در دانشکده های انجنیری و پولیتخنیک کابل در تربیت جوانان وطن خدمت نموده و مضاف بر آثار متعدد علمی از بیشتر از سی سال به این سو خدمات شایان را در امور اجتماعی کمونیتی افغانها در سیدنی به انجام رسانده است. همچنان  دکتور حیدری در زمینه های تدریس قرآنکریم و تجوید برای جوانان افغان در سیدنی همت گماشته و نیز چند مجموعۀ شعری اش به چاپ رسیده که مورد استفاده هموطنان قرار گرفته است. باید افزود که سروده های میهنی و مقالات اجتماعی شان در هفته نامه "افق" منتشره استرالیا و سایتهای انترنیتی کانادا و اروپا نیز به نشر رسیده است.

آقای اعظمی رئیس انجمن و دیگر فرهنگیان هریک  محمد آصف نهان نویسنده و شخصیت فعال اجتماعی، انجنیر کریمی رئیس شورای هماهنگی اتحادیه های افغانهای مقیم ایالت نیو ساوت ویلز، نذیر روشن سابق استاد در دانشکده هنرهای زیبا، ضیا کبیری از انجمن المهدی، حجت الاسلام ذکی حسینی از مرکز اسلامی نبی اکرم و انجمن نور، محقق و نویسنده محمد عمر وردک ،  نظامی سابق اکرم ابوی که از همصنفی های دوره ابتدای دکتور حیدری در لیسه نجات بود، بالنوبه پیرامون شخصیت علمی، فرهنگی و اجتماعی و خدمات دکتور حیدری با قدر دانی یاد نمودند. سپس دستۀ گل و لوح تقدیر که از سوی انجمن افغانها تهیه شده بود، همچنان دسته های گل که دوستان و علاقمندان تهیه کرده بودند به دکتور حیدری اهدا گردید.

در اخیر آقای حیدری از قدر شناسی انجمن افغانهای نیوساوت ویلز، از فرهنگیان و حاضرین اظهار سپاس و تشکر نموده، دسته گلی را که خود تهیه نموده بودند به عنوان قدر شناسی از خانم محترم شان که همسفر زندگی و مشوق کارهای علمی و سایر موفقیت های شان به حساب میرود، تقدیم کرد که با کف زدنهای حاضرین استقبال شد.

در ختم برنامه دانشمند روحانی دکتور عبدالرحیم لطیفی به خاطر صلح و تامین امنیت سراسری در افغانستان، اتحاد و همدلی و برادری میان افغانها، طول عمر با عافیت و پر از موفقیت های بیشتر به محترم حیدری را استدعا نمودند.

محفل که به ساعت 4 عصر آغاز شده بود، پس از ادای نماز مغرب و صرف شام حوالی ساعت 7 خاتمه یافت.

..........................................

الحاج اسرار خواجه  محاسن سفید

پیشنهاد به کمیسیون محترم انتخابات افغانستان

افغانستان کشور اسلامی از زمان نبوغ اسلام در جوامع اسلامی موضوعات حقوقی و جزائی و انتقال اموال منقول و غیر منقول و غیره در محاکم شرعی در چوکات اصول شرعیت اسلامی صورت گرفته و میگیرد .

مردم رنج کشیده افغانستان در طول تاریخ تحلیف های زمامداران کشور را تجربه نموده -اند زمانی که به قدرت رسیده اند اعمال شان چیزی دیگری بوده از جانبی در شرایط کنونی احزاب و جریانات سیاسی نا متجانس و عاطفی زبانی و قومی و غیره بدون این که عقلانی باندیشند صفوف شان کم سواد و بیسواد فاقد شعور سیاسی و ساختار دولت را  به شرکت سهامی تبدیل نموده اند و ائتلاف های احزاب بدون برنامه همگانی موقت و زمان بر ، خلاصه چنین دولت داری یک تعداد محدود اشخاص جاه طلب را به قدرت و ثروت رسانیده که نتیجه آن فقر ، بیکاری ، مهاجرت و  جوانان را معتاد به مواد مخدر و مردم را به خون آغوشته که اکثراً آگاهانه صورت گرفته که محکوم عامه مردم و وجدان خود اند .

اینجانب منحیث یک شهروند و محاسن سفید  در صورتی که کمیسیون محترم انتخابات واقعاً مستقل باشند به ارتباط پذیرش کاندیدان در عموم نهادهای انتخاباتی پیشنهاد ذیل را بعرض می رسانم .

۱- عموم کاندیدان محترم خط مش و برنامه خویش را با تحصیلات و تجارب کاری شان ثبت وثیقه شرعی درمحاکم مربوط محل خویش نمایند .

۲- دارایی مالی و جایداد شخصی فامیل اش درج وثیقه گردد .

۳- کاندید محترم تعهد بسپارد افتخار خدمتگذاری به مردم را عقلانی در پرتو علم و خرد بدون بادیگارد انجام می دهد .

۴- کاندیدان محترم می توانند فوتو کاپی وثیقه شرعی را که روشن و خوانا باشد در محلات که لازم دانند نصب نمایند با تنظیم چنین اسناد می توانند هر قدر پول مصرف نمایند مجاز باشند با پیشنهادیه فوق در کمیسیون محترم انتخابات از اتحادیه حقوق دانان کشور و استادان محترم دانشگاه ها و نخبگان و اتحادیه ژورنالیستان و جامعه مدنی توقوع می رود که در اصلاح پیشنهاد بهتر و خوبتر نظری داشته باشند از طریق وسائل لازم ابراز نظر نمایند یگانه منظور این قلم افغانستان عزیز دارای پارلمان مردم سالار تا نظام پارلمانی را تمثیل در پرتو ارزش های موازین اسلامی نهاد های عدلی و قضایی در حاکمیت قانون و دفاع از حقوق عامه دست باز داشته باشند . مولانا بزرگ بلخ فرموده ،

بی ز تقلیدی نظر را پیشه کن 

    هم به رای عقل خود اندیشه کن .

تاریخ - ۱۳ حوت ۱۳۹۶ 

................................................................. 

محمد اکرام اندیشمند

 

"استشهادی" یا "انتحاری"!

هیچ "هدف مقدسی" با کُشتن خود و کُشتن دیگران، چه آنکه بر آن نام "انتحاری" گذاشته شود و یا "استشهادی"، به دست نمی آید. به خصوص اگر این هدف، دعوت به راه خدا و دین خدا باشد. خداوند رسالتِ رسول خود که دینش را با رسالت او به انسان رساند، رحمت برای عالمیان می خواند:

«وَمَآ اءَرْسَلْنَكَ إِلا رَحْمَةً لِّلْعَلَمِینَ»(و ما تو را جز رحمتى براى جهانیان نفرستادیم)

کجای این کُشتن خود و کُشتن انسان ها، آن هم انسان های بیگناه و بیدفاع، از نام "استشهادی" و یا "انتحاری"، رحمت است؟

کسانی که به خدا و تقدس راه او ایمان دارند و دعوت در راه خدا را هدف مقدس می دانند، این هدف، از میان خون آدم ها نمی گذرد؛ چه آنکه نامش را "انتحاری" گذاشت یا "استشهادی". رسیدن به این هدف را خداوند اینگونه دستور می دهد:

«ادعُ إِلىٰ سَبيلِ رَبِّكَ بِالحِكمَةِ وَالمَوعِظَةِ الحَسَنَةِ ۖ وَجادِلهُم بِالَّتي هِيَ أَحسَنُ ۚ با حکمت و اندرز نیکو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشی که نیکوتر است، استدلال و مناظره کن!»

کُشتار آدم ها چه با نام "انتحاری" و چه به بهانۀ "استشهادی"، نه، راه خدا است، نه حکمت، نه موعظۀ حسنه و نه جدال احسن.

کُشتار انسان، یک جنایت هولناک و بزرگ است که خداوند حتا قتل یک انسان را بمثابۀ قتل تمام بشریت می داند (مَن قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً)

..........................................

میرحسین مهدوی

حزب وطن یا سوسیال انتحاریون دموکرات

عده ای از هواداران حزب وطن ( حزب دموکراتیک خلق افغانستان) اعلام کرده اند که فعالیت های این حزب را از سر می گیرند. در میان اینهمه هوادار کاش یک نفر وجدان دار هم پیدا می شد تا از خلق و وطن بشرمد و جنازه ی این حزب لعنتی را از زباله دان تاریخ بیرون نیاورد.

حزب دموکراتیک خلق با کودتا و کشتار بنیاد نهاده شد. این حزب نه تنها با کشتار اعضای خانواده ی داوود خان، کارش را با کشتار جمعی شروع کرد، بلکه هر لحظه از تاریخ این حزب سرشار از قتل و کشتار جمعی است. شعار این حزبِ سیاه عدالت و دموکراسی بود اما عملا جنایت های دوره ی داوود جلاد را ضرب در هزار کرد. اگر نظام استبدادی داوود یک نفر را بی حساب و کتاب می برد و زیر شکنجه های قرون وسطایی می کشت، حزب مثلا دموکراتیک و مثلا خلق افغانستان هزار هزار نفر را بی حساب و بی کتاب در سیاه چال های دموکراتیک خود زیر غیر انسانی ترین شکنجه های تاریخ بشریت به قتل می رساند. لیست پنج هزار شهید بی مزار یکی از این نمونه هاست.

شباهت های عجیبی بین طالبان و حزب وطن ( دموکراتیک مثلا خلق ) وجود دارد. یکی به نام خدا جنایت می کند و دیگری به نام خلق اما دلیل اصلی کشتار و جنایت هر دو جناح در واقع نه خدا یا خلق بلکه تصاحب یک جانبه ی قدرت و زر اندوزی است.

طالبان به خاطر رسیدن به اهداف سیاسی و اقتصادی شان آدم های اتوماتیک تربیت کرده اند تا آنها را همانند بمب های کور و بی زبان منفجر کنند. حزب دموکراتیک مثلا خلق نیز با انفجار پی در پی عدالت، برابری، آزادی و دموکراسی، همه ی ارزش ها و آرمان های ملی مان را به خاطر جهالت و جاه طلبی شان منفجر کردند.

حزب خلق بنیانگذار کشتار جمعی و مسئول درجه یک همه ی جنایت ها در تاریخ معاصر کشور است. کشتار بی رویه ی این حزب و اقدام پی در پی به نسل کشی مردم بی گناه باعث به وجود آمدن جنایت های جهادی و سیستم کشتار جعی طالبان گردید.

از میان این همه هوادار، کاش فقط یک نفر وجدان دار هم پیدا می شد تا جنازه ی متعفن این حزب و رهبران جنایت پیشه ی آن را از زباله دانی تاریخ بیرون نیاورد و از خلق و وطن بشرمد اما.... 

..........................................

نصیر مهرین

چهره ی کمک و برادری

با تروریست ها عیانتر می شود

از قراین لشکر کشی هایی حکومت پاکستان که از دوماه به این سو علیه طالبان پاکستانی در پیش گرفته است، از دیدارهای ابلاغ نشده ی مقامات پاکستان و افغانستان، هجوم بخش وسیعی از تروریست ها از وزیرستان به سوی افغانستان، عیانترشدن آرزوهای جفا آمیز وضد مردمی رئیس جمهورکرزی ،که برای بازگشت طالبان دارد ( نه وفا به عهد وسوگند به قانون اساسی و نظامی که در رأس آن قرارگرفت) ، فرستادن پیام های علنی برای گروه جنایتکاری که هر روز دهشت و وحشت می آفریند، مانع شدن سهمگیری سلاح ثقیل علیه عملیات جمعی تروریست ها، آزاد نمودن تروریست ها از زندان ها وانکار از نقش تروریستی دگر باره ی آن ها، همه وهمه، از ایجاد فضایی حاکی است که کرزی و گروه ارگ نشین وی در واپسین ایام نکبت بارحکومت خویش ، خدمت به تروریسم را عیانتر می نمایند.

سوکمندانه نبود جنبش گسترده ومؤثر ضدتروریستی، که در برابر چنین خیانتی ایجاد مانع کند، فریبکاری قدرت های بزرگ و دروغ بودن مبارزه ی ضد تروریسمی که مردمان رنجدیده ی جوامع مانند افغانستان را تهدید می کند، دیدارها وعهد وپیمان هایی که در خفا با تروریست ها می بندند، همنوایی بیشتر وعمیق تر قدرت خواهان متقلب با تروریست ها و موجودیت اشخاص ونهاد های شبیه طالبان در جامعه؛ فضای پرمخاطره تری را در چشم انداز قرار می دهد. فضایی که می گوید: زندگی زنان ومردان، کودکان وشاگردان مکاتب ودانشگاهیان، مدافعین آزادی بیان، مدنی اندیشان، مدافعین رعایت کرامت انسانی، ومخالف اعمال اپارتاید اجتماعی وجنسی وملیون ها انسانی را که چند دهه است بار رنج و درد را بر شانه دارند، بازگشت وحشت آمیز ترین دست پرورده گان بن لادنی تهدید می کند.

سخنانی را که دیروزحامد کرزی بر زبان آورد، بوی عیانترشدن خدمت به طالبان و رشد خطری را می دهد. حامد کرزی با وجود جنایت های که طالبان انجام داده است، وهر روز سیر فزاینده یافته، به برادری محکم تر با آن ها اصرار ورزید. در کمال دیده درایی نقش تروریست هایی را که از زندان ها آزاد کرده بود، انکار کرد.

 

جدی گرفتن این خطر ومقابله با آن، مستلزم گسست از بی تفاوتی ،هماهنگی تحرکات پراگنده، سمت وسو یافتن فعال وهماهنگ آن علیه جهالت اندیشی هایی است که از دل خویش، تبهکاری ونابودی انسان و آرزو های انسانی را باز تولید می کند.

..........................................

محمداکرم اندیشمند

  گروه های تکفیرگرا وستیزه جو

ظهور گروه های تکفیر گرا و ستیزه جو از نام و آدرس اسلام و جهاد مانند گروه های داعش، القاعده، طالبان، بوکو حرام و ..... از زوایۀ دینی و آیدئولوژیک، به فهم، باور و قرائت آن ها از اسلام و به خصوص از آموزه ها و احکام اسلام در مورد جهاد بر می گردد.

این گروه ها در معرفت دینی و اسلامی خویش تنها به قرائت سَلَفی، یعنی قرائتی مبتنی بر قرآن و حدیث و سنت دوران حیات پیامبر(ص) و اصحاب، اهمیت و اعتبار می دهند و هر گونه برداشت، تفسیر و قرائتِ غیر از این را نادرست و باطل تلقی می کنند. آن ها با این قرائت نه تنها به ظواهر آیات و احادیث پیامبر توجه می کنند و در صدد تطبیق و اجرای برداشت و دریافت خود از این معنای ظاهری آیات به عنوان حقیقت دین و شریعت می شوند و آن را حقیقت مطلق اسلام میدانند، بلکه از لحاظ زمانی و مکانی و اجتماعی خود را در همانزمان و مکان و جامعۀ حیات پیامبر قرار می دهند و دنیا را به مدینۀ پیامبر و به جامعۀ نامسلمان و مشرکین بیرون از آن تبدیل می کنند. این گروه ها نه به آرای مذاهب اسلامی و امامان این مذاهب در مورد تفسیر و استنباط احکام و معرفت دینی توجه دارند و نه به شان نزول آیات و شرایط خاص زمانی و مکانی دوران پیامبر و صدر اسلام اعتنا و التفاتی نشان می دهند. آن ها با این احساس و این باور در صدد آن هستند تا جهاد را با نامسلمانان و کفار و مشرکین همچون جهاد دوران پیامبر و عهد صحابه انجام دهند و به زعم خود شان اسلام دوران مدینه و سلف صالحین را بی کم و کاست محقق کنند تا مسلمانان به همان دوران عظمت و اقتدار مورد نظر آن ها برگردند.

وقتی به عمق وحشت و فاجعه در برداشت و قرائت این گروه های افراطی تکفیر گرا و ستیزه جو از اسلام پی می بریم که آنها با این قرائت در واقع جهان امروز را به دو مکان و شهر مدینۀ پیامبر یعنی مکان و جغرافیای حضور خودشان و شهر مکه یعنی مکان حیات اقامت مشرکین مکه تقسیم می کنند و آنگاه خود را مکلف به تطبیق و اجرای حکم آیاتی چون: فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ می بینند و می دانند.

گروه های تکفیر گرا و ستیزه جوی خون ریز با نام جهاد و اسلام بر مبنای باور و قرائت خودشان از اسلام و جهاد، حتی مسلمانی جوامع و کشورهای اسلامی و مسلمان را نمی پذیرند و این جوامع و کشور های مسلمان را نیز مشمول جهاد مورد باور و تلقی خود می پندارند؛ هر چند که به صورت علنی این ادعا را مطرح نمی کنند، اما در عمل به این باور و برداشت پابندی نشان می دهند. نکتۀ شگفت آور و ترسناک این فهم، باور و قرائت این است که گروه های تکفیر گرای ستیزه جوی خون ریز که خود را جهادگر معرفی می کنند، نه به تفاوت مکانی و جغرافیایی دوران پیامبر(ص) و صحابه با جغرافیای امروز توجه می کنند و نه فاصله و گذشت زمانی این دوران را که در حدود یک و نیم هزار سال را در بر می گیرد، مد نظر قرار می دهند. به این معنی که آن ها انتشار اسلام را در این فاصلۀ دور زمانی در سرزمین های مختلف و مسلمانی جوامع و کشور های مختلف دنیا را در طول این سده ها، ناقص و پر از تحریف و ضلالت می دانند و در صدد آن هستند تا با به زعم و برداشت خود جهادی همچون جهاد عصر پیامبر و اصحابش به گمراهی و شرک مسلمانان جهان پایان دهند و دنیای کفر و نامسلمان را هم با جهاد خود وادار به پذیرش اسلام سازند.

برداشت و قرائت داعش و گروه های تکفیر گرا و ستیزه جوی اسلامی از اسلام و قرآن نوعی از برداشت و قرائت دینی محسوب می شود، اما برداشت نادرست و قرائت خطر ناک و غیر واقعی است. این قرائت، اسلام را دین خصومت و جنگ معرفی می کند و پیامی جز خون و ویرانی برای بشریت و مسلمانان ندارد.

..........................................

محمد حیدر اختر

کودتای ننگین هفت ثور

 به روز پنجشنبه هفتم ثور ( 1357)، خلقی ها وپرچمی ها علیه حکومت محمد داود خان کودتا کردند. آمادگی کودتا را از وقتی گرفته بودند که داودخان از تکیۀ بیشتر به اتحاد شوروی خود را کنار کشید وبا کشورهای عربی و ایران و روابط اقتصادی را روی دست گرفت. معلوم بود که امریکا هم خوش بود. قتل میر اکبر خیبر، مراسم دفن او وسخنرانی های سیاسی سبب شد که داود خان امر توقیف تعدادی از رهبران خلق وپرچم را بدهد. در آن وقت به خواهش شوروی و ضرورت کودتا هر دو جناح وابسته به شوروی وحد ت کرده بودند.

بلی آن ها کودتا کردند. از همان روز فجایع، جنایات ومردم آزاری تمام افغانستان را فرا گرفت. ملیون ها انسان آسیب دیدند. در اول وبرای چند ماه هر دو جناح در شکنجه واعدام ده ها هزار انسان سهم مشترک داشتند. بعدا خلقی های بی سواد، به همکاری دستگاهٔ جاسوسی " اکسا" تعداد زیادی را زندانی و یا به قتل رسانیدند. پرچمی ها از جنایات مشترک خودشان با خلقی ها چیزی نمی گویند. پرچمی ها که لفاظ وحیله گر تر ومنافقتر ازخلقی ها استند، جنایات زمان حکومت مشترک را به حفیظ الله امین ( خونخوار جاهل ) ارتباط می دهند. ولی وقتی که خودشان به وسیلۀ تجاوز شوروی قدرت را گرفتند، خاد دستگاه شکنجه وجاسوسی را به جای اکسا به کار انداختند. در وقت حکومت پرچمی ها خلقی های جنایتکار هم مشارکت داشتند. غیر از چند نفر آن ها . دروقت پرچمی ها چیزی که بسیارتر دامنه یافت، همان جنگ وبمبارد قوای شوروی و افغانستانی بود . قصبات ودهات ، شهرها ویران گردیدند. مهاجرت بیشتر شد. ملیون ها انسان سرگردان شدند.

بلی، کودتای سیاه روز هفتم ثور، یک فاجعه بود. مگر فاجعه آفرین ها که تعدادی با بدنامی مرده ویا کشته شده اند، تعدادی از آن ها با بی حیایی ، با پر رویی به لجبازی پرداخته حاضر نمی شوند که جنایات خود را قبول کنند. این عدم قبولی معلوم می کند که جهالت وو خونریزی های زیادی را مرتکب شده اند.

کار دیگر جانیان قاتل و وطنفروش خلقی – پرچمی، این است که دورۀ بعد از سقوط  خود را از قدرت یا دوره حکومت جنگی مجاهدین را به رخ می کشند. وبه گفتۀ مردم " غت مغتولی " می کنند. هرکس که از تأثیر جنگ های مجاهدین انکار کند، دل خلق خدا را آزار می دهد که آزار دیده اند. مگر جنگ های مجاهدین قبلی جنایات، وطنفروشی خلقی پرچمی را  به هیچ صورت پت وپنهان ویا توجیه نمی کند. هرکدام آن ها تقصیر ومسوولیت خود را به گردن دارند. واین هم قابل تذکر است که جنرال های قاتل عضو "کی جی بی" وعضو خلق وپرچم، در جنگ های ویرانگر مجاهدین وبربریت زمان طالبان،هم مشارکت داشتند.

پیام ما در این روز به مردم شریف ما، ،به اولادها و نواسه های جنایتکاران خلقی وپرچمی این است که آن ها را خوب وخوبتر بشناسند. آن ها را محکوم کنند. آن ها باید محاکمه شوند. وقتی گروه خادیست از فیس بوک وانترنیت وخارج نشینی استفاده می کند و به دفاع دوران وحشت می پردازد، ویا رئیس جنایتکاران خاد، داکتر نجیب را ستایش وتوصیف می کند، در زخم های مردم مظلوم، به بیوه های آن دوران، به مادران داغدیده وبه یتیم ها نمک پاشیده وتوهین می کنند.

در این روز به خانواده های محترمی که شهید داده اند و ستم کشیده اند، همدردی خود را ابراز داشته  وبه روح شهدای پاک درود می فرستیم . هزاران نفرین به جانیان خلقی و پرچمی و خادیست ها.

...........................................

محمد حیدر اختر

 

اندوه سرِاندوه،

از کودتای ثور تا

ریاست اشرف غنی

 

 بازهم ما  در آستانه سالروز کوتای منحوس هفتم ثور قرار داریم . همان روز شوم و نامیمونی، که درکشورعزیزما  ثمره اش جز بگیرو ببند وبکش  چیزی دیگری نبود . به همان سلسله شرایط تا امروز  برای مردم افغانستان اندوه بار و خونین بوده است . گلیم  غم واندوه از خانه های مردم چیده نشده ، هنوز اشک در چشمان مردمانی که عزیزان شانرا از دست داده اند، خشک نمی شود که مصیبت دیگری،  دریکی از گوشه های کشور به وقوع می پیوندد .

 هنوز مردم ما واقعه المناک  بلخ باستانی و بدخشان را فراموش نکرده بودند، که در هفته گذشته واقعه دلخراشی در ولایت ننگرهار به وقوع  پیوست . بازهم تروریستان حرفوی وقسم خورده،  مصیبت دیگری را برمردم ما روا داشتند، که تعداد زیادی را به شهادت رسانیده و هم زخمی های بی شماری را به کجا گذاشت .

حکومت متقلب افغانستان ، در مقابل این همه جنایات، مانند گذشته ها اعمال  ضد انسانی،  تروریستان را تقبیح کرد، ولی اشرف غنی رئیس جمهوری غیر قانونی افغانستان  اظهار داشت که این عمل انتحاری را مخالفین سیاسی اش یعنی طالبان اجرا نکرده، بلکه توسط  گروه داعش  صورت گرفته است . درحالی که هیچ گونه تفاوتی دربین اعمال تروریستی و غیر انسانی  طالبان و داعش دیده نمی شود. اگربه گفته اشرف غنی، طالبان درواقعۀ انتحاری جلال آباد دست نداشتند ولی در واقعه بدخشان وسربریدن انسان های بی گناه که در دفاع از وطن شان، کمر بسته بودند دست داشتند،خود طالبان مسوولیت این عمل شنیع  را به افتخار پذیرفتند .  پس فرق درکجاست ؟

برای جنایت کاران وتروریستان، هیچ گونه تفاوتی ندارد ، که مربوط به کدام سازمان و گروهی باشند، هر سازمان و گروهی که بیشتر برای شان پول داد، به همان دسته می پیوندند . کاملا روشن وهویداست، که تروریستان ، بیرق سفید طالبان را پائین می آورند وبیرق سیاه داعش را بر بالای سرخود می آویزند. یعنی دیروز به نام طالبان به امر "آی اس آی" پاکستان از کشتن  مردمان بی گناه دریغ نمی کردند وامروز به هدایت  به اصطلاح دولت اسلامی " خلیفه  البغدادی " وبه نام داعش دست به جنایت غیر انسانی می زنند .

 اشرف غنی دریک سخنرانی خود، از طالبان خواست تا درزیر بیرق افغانستان، آمده واز جنگ وخونریزی دست بکشند، در غیر آن با علما ی افغانستان مشوره کرده، درزمینه  مقابله با مخالفین اقدام جدی صورت خواهد گرفت .  آقا ی اشرف غنی فراموش کرده حکومتی که در راس آن توسط جان کری قرار گرفته است، بنام حکومت اسلامی افغانستان مسما می باشد، شاید رئیس جمهور در اسلامی بودن حکومتش شک دارد که، بازهم علمای اسلامی را می طلبد و از ایشان فتوا می خواهد  .

در هفته گذشته مردم افغانستان بعد از هفت ماه تاخیر،  چانه زنی ها بین رهبران حکومت متقلب افغانستان یعنی اشرف غنی و داکتر عبدالله  شانزده تن نامزد وزیران راتعیین وتوانستند که  از پارلمان افغانستان رای اعتماد کسب کنند . گرچه گفته شد که در شمارش آرا و زیر زدن رای، توسط  هئیت اداری پارلمان، و نرسیدن سند دو تابعیتی آقای باری جهانی  جارو جنجالی  در بین وکلا صورت گرفت، ولی بالاخر حکومت از حالت سرپرستی نجات یافت.  این که درصد روز آینده که رئیس جمهوری برای وزرا تعیین کرده ، تا راپور فعالیت های کاری شانرا تهیه نمایند ، چه تغییراتی در وزارت خانۀ های مربوط شان می آورند از امکان بدور خواهد بود  زیرا وزرا در طول صد روز نمی توانند چار اطراف شانرا بلد شوند چه رسد به  فعالیت های کاری شان .

..........................................................................

 

 

 

انجمن دادخواهان

 

فرعون افغانستان اشرف غنی احمدزی

با حلول روح شیطان در بدنش

 

اشرف غنی احمدزی رییس جمهورتقلبی که روح شیطان در وجودش حلول کرده خودرا فرعون افغانستان ساخته چنان نفس سرکش خودرا قمچین میزند وچهار نعل برهمه می تازد که فکر میکند غیر از خودش و شوونیست هایش هیچ انسانی در کل کشور وحتی شهروندان کشور  درکشورهای دیگر هم وجود ندارد و باید همه از فرمان فرعون مآبانه او بی چون وچرا اطاعت کورکورانه نمایند.

فرعون افغانستان با لحن تند و دیوانه وار ازروی احساسات پوچ، موقف ‌اخیر رهبران احزاب سیاسی در مورد روند ثبت نام را رد کرد. فرعون گفت که رهبران احزاب مشروعیت ندارند، کسی آنان را انتخاب نکرده است و حق ندارند که به نمایندگی از مردم تصمیم تحریم انتخابات پارلمانی را اعلام کنند. جالب این بود که در میان احزابی که فرعون نوظهور مشروعیت‌ شان را زیر سوال برد و آنان را متهم به خلق بحران چهل‌ساله‌ اخیر کرد، متحدان فرعون هم بودند. حکمتیار، ‌سیدحامد گیلانی و کریم خلیلی متحدان فرعون افغانستان محسوب می‌شوند. گیلانی و خلیلی در انتخابات سال ۲۰۱۴ متحد فرعون بودند. حکمتیار هم در آن زمان به صورت غیررسمی از فرعون حمایت کرد و به قطب‌الدین هلال، نماینده‌ باند تروریستش هدایت داد که به اردوگاه تحول و تداوم فرعون بپیوندند.

اما فرعون ساخت جان کیری وزیرخارجه سابق امریکابا صراحتی باور نکردنی و با دیوانگی تمام، رهبران احزاب بشمول متحد و مخالف خود را به چوب انتقاد بست و  آنان را غیر مشروع دانست. اما حافظه خودرا گرو کرده ویادش رفته که ریاست جمهوری اش هیچ گونه مشروعیت انتخاباتی ندارد وباثر نقشه پاکستان بوسیله جان کیری بحیث رییس جمهور اعلام شد. یوسف نورستانی رییس کمیسیون انتخابت آن وقت بیشرمانه تقلبات انتخاباتی را رقم زد و فرعون غنی که در انتخابات پیشین 2% رای برده بود معجزه هم نمی شد اورا به 50%+1 بالا برد. یوسف نورستانی را هموطنان ما چنان بر یوسف نورستانی خشمگین بودند که در مسجد توحید سان دیاگوی کالیفورنیا عصا چوب  را به شرمگاهش فرو بردند و همه دیدند ورسانه یی شد که جنرال ظاهر ظاهر فرمانده پولیس کابل از دزدی صندوق های رای توسط ضیاالحق امرخیل بیرخانه کمیسیون نا مستقل انتخابات پرده برانداخت و گوسفندهای جنوب کشور را نیز بمانند انسان ها برای رای دهی به نفع فرعون اشرف غنی بکاربست, مگر آن امرخیل دزد وخاین نه تنها مجارات نشد بلکه پول ومکافات دریافت کرد چونکه در رک رگ فاشیست ها دزدی وتقلب وخیانت و وطنفروشی و ابلهی عجین است و اگر به آب زمزم شسته شوند بازهم پلید اند وپلید تر می شوند, معلوم نیست که اینها واقعا از کدام رنگ وخون وتبار اند که کلا بیگانه با راه خدا وحقوق بشر و حسن تفاهم وهمدیگر پذیری و دوستی ومحبت انسانی استند وهیچ اصلاح پذیر نخواهندشد.

 

 از سخنان فرعون غنی برمی‌آید که فرعون در انتخابات ریاست جمهوری آینده به هیچ متحدی از میان سیاستمداران شناخته شده، ضرورت ندارد. به نظر می‌رسد که فرعون دیگر حتا به متحدان خود روی خوش نشان نمی‌دهد. فرعون دیگر حرف رهبرانی مثل گیلانی و حکمتیار را هم جدی نمی‌گیرد. این امر نشان‌دهنده‌ آن است که فرعون غنی احمدزی چنان به پیروزی‌اش در انتخابات آینده‌ ریاست جمهوری اطمینان دارد که نمی‌خواهد منت هیچ سیاستمداری را بکشد.

در این تردیدی نیست که احزاب سیاسی افغانستان به‌روز نیستند. بسیاری از این احزاب همان‌طوری که فرعون غنی می‌گوید، تنظیم‌های جنگی بودند. حکمتیار هم تازه از دامن استخبارات پاکستان به کابل برگشته است. او قبل از این‌که به کابل برگردد در دامن آی اس آی پاکستان بود و از آن‌جا پاتک هایش را اداره می‌کرد. کمیته‌های سیاسی، اقتصادی و امنیتی این احزاب هیچ طرح مکتوبی در این زمینه‌ها بیرون نداده‌اند. هیچ حزب سیاسی طرح مکتوب و تحلیل جامعی در مورد وضعیت نظامی و سیاسی واقتصادی کشور با توجه به وضعیت منطقه و جهان بروز نداده است. ظرفیت‌های احزاب سیاسی بسیار اندک است، ‌اما برخی از نگرانی‌هایی که در مورد انتخابات مطرح می‌شود، بی‌جا نیست.

فرعون غنی می‌گوید که هشت میلیون و شش صد هزار شهروند برای رای‌دهی در انتخابات پارلمانی ثبت نام کرده‌اند‌، ‌همین شهروندان در انتخابات ریاست جمهوری هم رای خواهند داد. فرعون غنی به صراحت می‌گوید که نمی‌خواهد انتخابات ریاست جمهوری سال آینده‌ خورشیدی به تعویق بی‌افتد و هیچ بدیلی برای آن ندارد. اما رهبران برخی از احزاب سیاسی مخالف فرعون و شماری از چهره‌های مطرح، صحت آماری را که کمیسیون مستقل انتخابات منتشر می‌کند، ‌باور ندارند. فرعون به صراحت تأکید می‌کند که در کار کمیسیون مستقل انتخابات مداخله نمی‌کند. اما سیاستمداران فارسی‌زبان حوزه‌ی شمال این حرف فرعون را جدی نمی پزیر‌ند. حتا رییس اجرایی هم این حرف فرعون را جدی نمی‌ پذیرد. جناح عبدالله و دیگر سیاستمداران مخالف فرعون به این عقیده‌اند که تصامیم استراتژییک مربوط به انتخابات به دستور فرعون گرفته می‌شود و کمیسیون انتخابات استقلال ندارد.

فرعون غنی از همین حالا خود را پیروز انتخابات سال ۲۰۱۹ می‌داند، ‌اما جناح عبدالله و دیگر سیاستمداران نزدیک به او فکر می‌کنند که کمیسیون انتخابات در آمار ثبت‌شده رای‌دهندگان جنوب و شرق دست‌کاری کرده است. به باور آنان این دست‌کاری انگیزه‌ سیاسی دارد و هدف آن اثبات هدف فرعون است. بر مبنای برداشت فرعون، پشتونها اکثریت مطلق عددی اند و این اکثریت به فرعون غنی در انتخابات آینده رای خواهند داد.

برخی از سیاستمداران نزدیک به رییس اجرایی می‌گویند که از همین حالا برای یک تظاهرات بزرگ در فردای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ آمادگی می‌گیرند و می‌دانند که فرعون غنی بر مبنای آماری که کمیسیون انتخابات بیرون داده است، ‌برنده‌ انتخابات ریاست جمهوری اعلام می‌شود. فرعون غنی برای پیروزی در انتخابات ریاست جهموری به چیزی حدود چهار و نیم میلیون رای نیاز دارد. به روایت کمیسیون  انتخابات آرای او در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴ هم چیزی در همین حدود بود. برخی از بلی قربان گویان فرعون باور دارند که حوزه‌ رای هر نامزد، حوزه‌ی قومی او است و از آن‌جایی که پشتون‌ها اکثریت مطلق اند و آمار ثبت نام‌کنندگان‌شان زیاد است، ‌فرعون غنی در هر صورتی برنده‌ میدان خواهد بود و زیاد به متحدان سیاسی نیرومند نیاز ندارد. اما محاسبه مخالفان فرعون این است که نه یک قوم در افغانستان اکثریت مطلق است و نه آماری که کمیسیون مستقل انتخابات بیرون می‌دهد، ‌واقعی است.

این کشمکش‌ها نشان می‌دهد که انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ هم سرنوشتی شبیه انتخابات ۲۰۱۴ خواهد داشت. کمیسیون انتخابات فرعون را پیروز اعلام خواهد کرد و نامزد جناح مخالف فرعون هر کسی که باشد، نتیجه را نمی‌پذیرد. روشن است که در آن صورت هر دو اردوگاه رقیب برای این‌که به همدیگر قدرت خود را نشان دهند به خیابان خواهند آمد. از آن‌جایی که رای ‌نامزدان انتخابات ریاست جمهوری،‌ قومی است، ‌تقابل اردوگاه‌های رقیب انتخاباتی مثل سناریوی ۲۰۱۴ رنگ قومی خواهد گرفت. در سال ۲۰۱۴ هر دو اردوگاه تا همین حد پیش رفتند. طرفداران دکتر عبدالله یک راه‌پیمایی مسالمت‌آمیز در کنار ارگ برگزار کردند و قضیه با میانجی‌گری جان کری، وزیرخارجه‌ سابق امریکا ختم شد. اما این‌بار روشن نیست که بحران انتخاباتی سال ۲۰۱۹ به کجا ختم میشود.

در سال ۲۰۱۴ اجماع منطقه‌ ی و جهانی در مورد افغانستان تا این حد صدمه ندیده بود. اما امروز هیچ نوع اجماعی بین کشورهای منطقه و جهان در مورد افغانستان وجود ندارد. از کجا معلوم که قدرت‌های منطقه‌ای از کشمکشهای احتمالی انتخاباتی افغانستان سوءاستفاده نکنند. راه حل هم انعطاف‌پذیری و ایجاد اجماع سیاسی قبل از برگزاری انتخابات است

نتیجه‌ انتخابات سال ۱۳۹۸ هم بحران زا خواهد بود، اما به نظر می‌رسد که فرعون زیاد نگران بحران نیست. فرعون فکر می‌کند که در انتخابات ریاست جمهوری برنده می‌شود و نیروهای سیاسی رقیب در موقف ضعیف قرار می‌گیرند و نمی‌توانند کاری از پیش ببرند چون که این فرعون یکته تاز میدان است وباید همه از او بی چون وچرا فرمان ببرند درغیر آن گارد فرعون که همه از وحشیان آدم کش تشکیل شده با حملات انتحاری وانفجاری ویورش وحشیانه همانگونه که بر نظام الدین قیصاری در فاریاب براه انداختند, همه مخالفان فرعون را سرکوب وبه قتل میرسانند, چنانچه فرعون غنی باین (جوقه مرگ) خود که درسال 2002 از میان پختون های پاکستانی واجیران گلبدینی وطالب تشکیل داده بود , دست به قتل استاد ربانی, سید خیلی, کاظمی وهمراهان, جوانان جنبش ضد تقلب, جوانان جنبش روشنایی, جوانان جنبش رستاخیر تغییر, حمله وحشیانه بر نظام الدین قیصاری فرمانده خیزش ضد طالبان درفاریاب وشکنجه وقتل محافظانش, و.بیشرمانه تر اینکه حتی درخارج از کشور, محافظان وحشی برهر سخنران منتقد حمله میکنند.

 

 فرعون غنی درسخنرانی اش پس از برگشت از نشست ناتو در بروکسل پیرامون کشور که همواره تلاش می کرد که با مزاح پراگنی مسخره آمیز، حرف های نیشدار و کنایه آمیز، همراه با قهقه های خودوضوشکن در چنین برنامه های ظاهر شود، این بار چنان آشفته بود که در همان نخستین لحظات می شد، آشفته گی و عصبانیت او را تشخیص کرد. هر چند در زمان ایراد بیانیۀ از قبل تنظیم شده خود که در مورد نشست بروکسل بود، فرعون غنی از دستاورد های سخن گفت که به زعم او مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفته و اعتماد بیشتر کشورهای کمک کننده را به خود معطوف داشته است. او گفت که این بار اعضای ناتو برای افغانستان توصیه نمی کردند که در مبارزه با فساد مصمم عمل کند، بلکه می گفتند که باید اقدام های صورت گرفته بیشتر گسترش یابد. معلوم نیست واقعا که فرعون غنی از کدام دستاوردهای خود در مبارزه با فساد سخن می گوید که مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفته باشد. براساس آخرین گزارش های نهاد های بین المللی و از جمله بازرس ویژه امریکا در امور بازسازی افغانستان هیچ دستاوردی در عرصه مبارزه با فساد حکومت وحدت ملی نداشته و حتا وضعیت بدتر از زمان حامد کرزی رییس جمهوری پیشین افغانستان توصیف می شود. در همین حال طی چهار سال گذشته فرعون غنی در دیگر عرصه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نیز با ناکامی ها و سرشکستگی های فروانی رو به رو بوده است. حکومت وحدت ملی طی چهار سال گذشته حتا موفق نشد که کابینۀ خود را به صورت کامل بسازد. همین حالا نزدیک به پنج وزارت خانه از سوی افراد سرپرست اداره می شود. برنامه های اقتصادی کلا تعطیل است و سرمایه ها رو به فرار اند. پروژه تاپی که با آن همه کش و فش ظاهرا افتتاح شد، هنوز یک خواب و خیال است. بیکاری و فقر به اوج خود رسیده و کارد را به استخوان مردم رسانیده است. در عرصه تامین امنیت و آوردن صلح نیز که هیچ اقدام برازنده و قابل توجهی صورت نگرفته است. تنها کاری که فرعون غنی انجام داد، طالبان را نسبت به هدف های شان مصمیم تر و محکم تر ساخت و به آن ها روحیه بخشید که دست از مبارزه علیه مردم افغانستان برندارند. اگر این ها دستاورد های فرعون غنی طی چهار سال حکومت داری اوست باید گفت که  واقعا حکومت وحدت ملی گام های استواری برای نجات افغانستان از بحران های متعدد برداشته است. در این نشست خبری فرعون غنی به سوال های دیگری نیز پاسخ گفت و از جمله در مورد نشست اخیر برخی سران جهادی و احزاب سیاسی افغانستان که در مورد انتخابات پیش رو در هوتل کابل سرینا برگزار شد. فرعون غنی در این قسمت تاب و تحمل خود را کاملا از دست داد و با عصبانیت به این احزاب و سازمان های جهادی به گونۀ کم سابقۀ تاخت. او گفت که این ها کی هستند و بر چه مبنایی دم از مشروعیت سیاسی می زنند؟ کارنامه چهل سالۀ آن ها در برابر همه قرار دارد و هیچ فردی در افغانستان به این احزاب و تنظیم ها باور ندارد. او گفت که به هیچ صورت قانون را فدای خواست های این عده نخواهد کرد. در ضمن فرعون غنی با اعتماد به نفس عجیبی اظهار داشت که اگر کسی در افغانستان مشروعیت داشته باشد، شخص خودش است، چون براساس رای میلیونی مردم افغانستان که به پای صندوق های رای رفتند، رییس جمهور شده است!  آیا واقعا همین طور است؟ آیا فرعون غنی دچار سؤتفاهم و توهم نشده است؟  فرعون غنی در حالی خود را رییس جمهور منتخب می گوید که او به هیچ صورت ۵۰ جمع ۱ را در انتخابات به دست نیاورده بود. این را تمام جهان و از جمله مردم افغانستان به چشم سر دیدند. اگر فرعون غنی براساس رای مردم به ریاست جمهوری افغانستان دست یافته پس حکومت وحدت ملی چرا با پادرمیانی جان کری وزیر خارجه پیشین امریکا به وجود آمد؟ آیا فرعون غنی براساس رفاقت حکومت را با رقیب انتخاباتی خود تقسیم کرد؟ به هیچ وجه خیر! فرعون غنی همان رای را هم که به دست آورده بود، کاملا رای پاک و مردمی نبود. یک بخش کلان رای فرعون غنی از صندوق های قوم ازبیک افغانستان و تلاش های جنرال دوستم به دست آمده بود و بخش دیگر آن را ضیا امرخیل رییس پیشین دبیرخانۀ کمیسیون انتخابات به وسیله گوسفندهایش رقم زده بود. با این توصیف فرعون غنی هم چنان از مشروعیت انتخاباتی سخن می گوید؟ قوم ازبیک که دیگر به او رای نخواهد داد و همین حالا نیز رای خود را از او پس گرفته است، فقط می ماند رای های گوسفندی. آیا می توان با چند در صد رای گوسفندی خود را رییس جمهور مردمی یک کشور خواند؟ از جانب دیگر اگر این احزاب و تنظیم ها مشروعیت سیاسی و مردمی ندارند، پس چرا خودش همواره در نشست های ارگ از آن ها دعوت می کند و با آن ها در مسایل کلان کشور مشوره می کند؟ آیا دعوت این افراد به ارگ و مشوره با آن ها نوعی مشروعیت بخشی به این تنظیم ها و احزاب سیاسی نیست؟ به نظر می رسد که فرعون غنی با حال خوش از نشست بروکسل برنگشته است و به همین دلیل بسیار عصبانی و ناراحت است. در این نشست دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا با وجود اعلام قبلی و دبیرکل ناتو با او دیدار نکردند. تصویرهای هم که از حاشیه های این نشست منتشر شده اند نشان می دهند که رهبران دیگر کشورها نیز هیچ توجهی به سران حکومت وحدت ملی ندارند. این دو گاهی در میان جمعیتی از رهبران کشورهای عضو ناتو هم چون دو یتیم از همه جا رانده با شانه های خمیده در حال عبور بودند. این یعنی اوج اهانت جامعه جهانی و ناتو به سران افغانستان که از خود در مدیریت کشور بی کفایتی نشان داده اند.

............................................................................................................................................

Druckversion Druckversion | Sitemap Diese Seite weiterempfehlen Diese Seite weiterempfehlen
استفاده از مطالب رنگین با ذکر ماخذ آزاد است © Rangin